BJÓRBUMBUR

Fastar i Köben!

2005-02-16T17:21:00.000Z

Já já maður reynir að nýta tímann sem maður hefur á flugvellinum með að hanga á rándýru neti og setja inn blogg! Erum búnar að hanga hér í 8 tíma...og það sér varla fyrir endan á þeirri skemmtun en það á að athuga með flug kl. 8. Það mun þýða að við komumst í loftið og níu og þá erum við búnar að hanga hér í 11 fjárans tíma! Það gat svosum ekki verið að við myndum í alvörunni getað farið í kringum heiminn án þess að týna farangri eða þurfa að bíða einhvers staðar í hálfan sólarhring, heppni er einfaldlega ekki okkar, við erum meira svona mis þegar kemur að öllu svona!

En meðan þið hafi okkur ekki í eigin perósnu þá er hér að finna eldra blogg frá LA.

Staddar í LA og höfum það notalegt yfir sjónvarpinu en það er búið að vera ansi mikil keyrsla á okkur síðustu dagana hérna í Kaliforníu. Byrjum samt á Fiji....

...Við vorum semsagt í 8 daga á Fiji og eyddum þar af fimm dögum á Kóralströndinni og þremur dögum á lítilli eyju sem heitir Beachcomber. Það er óhætt að segja að við höfðum það ansi náðugt á Fiji og gerðum lítið annað en að njóta lífsins og sleikja upp sólina...þ.e. þá daga sem hún skein-en við fengum 4 daga af 8 í sól!! Fyrra hótelið sem við vorum á var fallegt hótel í fallegu umhverfi en af einhverjum ástæðum var fólk ekkert að hafa fyrir því að tala við okkur og þar með talið starfsfólkið. Við vorum alvarlega farnar að halda að það gengu um okkur einhverjar kjaftasögur....og ekki hjálpaði það til að í hvert skipti sem þrifið var hjá okkur voru ný skordýr í herberginu okkar....kakkalakkar og eðlufjölskyldur. Við létum nú ekki fara svona með okkur og afþökkuðum þrifnað á herberginu okkar (að vísu ætluðum við bara að vera nice við starfsfólkið með því að hlífa því....en svo varð þetta afsökun fyrir því að losna við pöddurnar). Á Beachcomber breyttist þetta nú aðeins en þar var starfsfólkið mjög hresst og skemmtilegt...en hinir gestirnir höfðu greinilega heyrt kjaftasögurnar um okkur og pössuðu sig á því að yrða ekkert á okkur. Við reyndum þó eins og rjúpur við staurinn og kíktum á barinn og dönsuðum í sandinum......en bara samt við hvor aðra! Við vorum ekki einu sinni spurðar um eld...fólk sem sat á sama borði fór frekar yfir á næsta borð! Óhætt að segja að við vorum hálffegnar þegar við flugum yfir til LA.

Nú þegar við komum til LA beið Halli á þessu líka flotta hóteli eftir okkur. Því miður áttum við engar pening til að gista á því og lögðum til að við myndum leggja af stað í keyrsluna miklu strax um kvöldið. Við leigðum þetta líka flottan jeppa og lögðum af stað til San Francisco eins og lítil kjarnafjölskylda. Ákváðum að keyra meðfram ströndinni en það er eitthvað sem við mælum eindregið með....mjög falleg leið. Mættum að kvöldi til San Francisco og rúntuðum aðeins um borgina og fengum okkur mótel frekar nálægt miðbænum. Vöknuðum snemma og keyrðum yfir Golden Gate og tókum myndir af borginni (en við vorum svo heppin að við fengum fallegt veður alla ferðina...meðan Halli var með okkur). Að því loknu fórum við með ferju yfir til Alcatraz og röltum um fangelsið og hlustuðum á sögur ásamt því að tala við fyrrverandi fanga....bankaræningja sem sat í fangelsinu í fjögur ár. Við þurftum að fylgja strangri Schedule og nýta daginn sem best og röltum því næst um Fisherman´s Wharf....stoppuðum á Hooters á leiðinni-en Halli gat ómögulega gengið þar fram hjá án þess að kíkja aðeins inn. Ekki merkilegt það verð ég að segja....en bjórinn stóð fyrir sínu...að ég held. Að því loknu keyrðum við í Ashbury Haights...en það er svona hippahverfi í SF, mjög gaman þar og auðvelt að eyða heilu dögunum í að rölta þar um. Daginn lukum við svo á því að að fara Down town og kíktum aðeins í mollin og fengum okkur að borða á grískum veitingastað. Sameiginleg niðurstaða er sú að San Francisco er mjög heillandi og skemmtileg borg og vel þess virði að kaupa flug frá Íslandi og kíkja þangað í viku eða svo.

Næst lá leiðin til Las Vegas...keyrðum aðeins áleiðis um kvöldið-sváfum í litlum bæ og lögðum svo af stað mjög snemma um morguninn daginn eftir. Vorum komin um kvöldmatarleyti til Vegas og rúntuðum um í ljósadýrðinni og plönuðum dagana sem átti að taka með stæl í Vegas. Ákváðum samt að keyra í áttina að Grand Canyon til að vera komin aðeins fyrr til Vegas daginn eftir. Grand Canyon er mjög fallegur staður og held ég að við öll værum til í að koma þangað aftur. Að vísu var þetta mjög kaldur dagur (snjór meðfram vegum) en engu að síður mjög fallegur dagur. Þegar við komum til Vegas aðeins seinna en við ætluðum okkur, fundum við okkur hótel á Strípunni (Las Vegas blvd)...fengum okkur í glas og röltum milli allra stóru hótelanna með Casínóum....því við vildum sko sjá ALLT!!! Sem við svo gerðum en munum kannski ekki alveg eftir öllu sem við sáum.....eftir 04:00. Fórum öll heim í sitt hvoru lagi-en enduðum öll heima á hóteli sem má teljast nokkuð gott. Stilltum vekjaraklukkuna vitlaust og tékkuðum okkur klukkutíma of seint út af hótelinu...sem má eiginlega líka teljast nokkuð gott því ástandið var ekkert svakalega gott. Keyrðum í aðal mollið á svæðinu og fengum okkur að borða og Halli og Brynja fengu sér nudd. Að því loknu fórum við upp í himinháann turn þar sem Halli fór í rússíbana og einhver fleiri tæki....ekki skil ég hvernig hann fór að því....en þetta tókst honum. Las Vegas var æði og vel þess virði að kíkja þangað aftur. Um kvöldmatarleytið lögðum við svo af stað til Los Angeles, drifum ekki alla leið það kvöldið og gistum á móteli í Barstow. Þegar við komum til Los Angeles ákváðum við að nýta birtuna og keyra um Sunset blvd, Hollywood blvd og Beverly Hills. Reyndum eins og við gátum að finna hús frá einhverjum frægum en án árangurs. Um kvöldið beið okkar svo partý hjá Adda vini hans Halla og þangað fórum við eftir að hafa fundið okkur hótelherbergi niðrí bæ ekki svo langt frá Adda. Það var nú mikil þreyta í fólkinu eftir allt ferðalagið en við kíktum samt í partý til Adda en fórum ekkert út á lífið og það var farið í háttinn snemma. Halli fór svo til Noregs morguninn eftir og við fundum okkur herbergi á Melrose Av og höfum verið þar síðan. Kíktum í Beverly Center í dag og misstum okkur smá í verslunum og stefnum á að rölta Hollywood Blvd á morgun og skoða stjörnurnar. Við fljúgum héðan næsta sunnudag til Kaupmannahafnar og komum heim miðvikudaginn 16.febrúar. Fyrir þá sem ekki vita það nú þegar ætla ég (Guðrún) að fara aftur á Hvolsvöll og vera þar út sumarið....hlakka mjög til að fara að vinna aftur og fá smá rútínu í lífið...og fyrir vini mína í Reykjavík sem eru að gráta yfir fregnunum, þá er stefnan að kaupa bíl og því verða heimsóknir auðveldari viðureignar heldur en í fyrra!

Þetta er semsagt staðan á okkur í dag og óhætt að segja að veran hér í Bandaríkjunum er búin að vera frábær endir á ferðalaginu okkar.

Heyrumst!

Hvit jord i Koben

2005-02-14T15:03:00.000Z

Jaeja!!!!!!

Vid erum a lifi! Tratt fyrir mikinn kulda her i Koben ta erum vid a lifi! Reyndar er spurning hversu lengi tar sem vid gatum ekki sofid neitt i fluginu yfir spenningi yfir ad "koma heim!" Vid erum bunar ad blogga langloku um Fiji og USA, lifernid i Vegas og tar fram eftir gotunum en tvi midur eru diskettur tad mikid a utleid ad tad reyndist mjog erfitt ad finna fullnaegjandi tolvuadstaedur i USA...og ja lika a tessu kaffihusi her i KBH! Bloggid kemur tvi liklega ekki inn fyrr en a fimmtudaginn tegar vid komum heim...ja tad styttist i okkur!

En jaeja ...aetlum ekki ad hafa tetta lengra i bili... H&M bidur eftir ad eg (Brynja) spredi skuringarorlofinu minu tar! O ja! Tad er sko gott til tess ad vita ad eg geti loksins leyst ut sidustu svitadropana ur skuringarvinnunni her i KBH i formi peninga!

anyways...knus&kram fra okkur og Kobenhavn!

Hlokkun til ad sja ykkur oll!

Paeling dagsins!

2005-01-21T04:09:00.000Z

Vid vorum ad spa i gaer a barnum...sko ef Astralia er "down under" er ta ekki Island "Up on top"?! Tad finnst okkur allavega!

Annars er allt gott ad fretta. Vard to fyrir tvi ad ein skaekjan sem deildi med okkur herbergi for i peningaveskid mitt og tok um 10.000 kall!!!! Vid vorum i herbergi med einni norskri stelpu og einni saenskri en taer voru ekki ad ferdast saman. Eg var nybuin ad fara i hradbanka og taka ut pening fyrir Brisbane dvolina en eftir tad forum vid upp a herbergi og lasum sludurblodin allt kvoldid. Stelpurnar foru ut a djammid og komu heim um nottina en vid urdum ekki varar vid neitt fyrr en tegar vid komum ut daginn eftir og ta sa eg ad allur peningur var horfinn ur veskinu minu, en veskid var i handtoskunni og siminn minn var tar sem og oll kortin min. Ekki nog med ad vid hofum verid i herberginu fra 6 um kvoldid og til 11 daginn eftir heldur var alltaf onnur okkar i herberginu, tad kom enginn annar inn i herbergid en taer tvaer og enginn starfsmadur. Tessi saenska for svo um morguninn en hin vard eftir. Okkur var svo bodid ad skipta um herbergi og vera utaf fyrir okkur. For svo a loggustodina til ad leggja fram skyrslu en tad hafdi ekkert ad segja.

Well...eitt er vist ad eg fae ekki peninginn aftur en legg eg svo a og maeli um ad stulka su sem stal fra mer muni eiga omulega daga her i Astraliu og samviskubitid eigi eftir ad naga hana alla aevi!

og svo er tad bara sol og sandur a Fiji a morgun...vid getum ekki bedid! Bidjum ad heilsa i bili!

Fra Port Macquarie

2005-01-19T05:54:00.000Z

Her kemur eldra blogg sem var skrifad adur en eg (Brynja) for til Tamworth og Gudrun og Sigga til Coffs Harbour.

Jæja það hlaut að koma að því að við myndum fara á ferð á ný og blogga meira!

Ég (Brynja) sit núna ein (kannski ekki alveg ein...það eru um 25 manns á hostelinu) í Port Macquarie en Guðrún og Sigga eru farnar til Coffs Harbour. Leiðir hafa skilið í bili en Sigga og Gunsa ákáðu að drífa sig upp austurströndina á meðan ég færi að reyna við kúrekastráka í Tamworth, en það er kántrí festival í uppsiglingu...og það sem meira er ég mun reyna að ná landskeppninni í Bullriding!! Hversu mikið stuð það verður er ekki gott að segja þar sem ég hef aldrei fylgst með slíkri keppni en ég geri þó ráð fyrir mörgum áhugaverðum einstaklingum sem geta frætt mig um eitt og annað sem snýr að nautgripareið, kántrídansi og kántrítónlist.
En hér kemur ferðasaga síðustu daga.

Canberra-Fórum til höfuðborgar Ástralíu frá Melbourne með smá viðkomu í stuðbænum Albury sem sumir vilja líkja við Hvolsvöll á Íslandi. Svo mikil er rokkstemmingin þar! Canberra tók á móti okkur með ansi reffilegum skúrum ja eða öllu heldur grenjandi rigningu en við þvældumst um borgina og skoðuðum nokkur söfn. Það var vel þess virði að gera sér leið til Canberra þrátt fyrir alla lognmolluna sem er við lýði þar, náðum að gleyma okkur á þjóðminjasafni Ástrala í eina fjóra tíma. Geri aðrir betur.

Eftir alla menninguna í Canberra fór ómenningin í Sydney að toga í okkur en við komum þangað á fimmdudeginum síðasta og yfir helgina í einu mesta sukkhverfi Sydney, öðru nafni Kings Cross þar sem heimislausa fólkið, dópistarnir, hórurnar og bakpokaferðalangar ala manninn. Við náðum þó ekki alveg að falla inn í hópinn í þessu stutta stoppi, enda alltof miklar pæjur til að okkur sér ruglað saman við hálfnakta heimilislausa dópista. Við vorum meira en lítið fegnar að sjá sjónvarp á herberginu okkar og því er skemmst frá að segja að það var vel nýtt. Við vorum meira að segja svo ástfangnar af sjónvarpinu að við fórum ekkert út á föstudagskvöldinu. Já ég veit...algerir lúðar að djamma ekki í Sydney...en við kíktum þó út á laugardagskvöldinu til að bæta upp fyrir það. Okkar reynsla af Áströlum hingað til er m.a að þeir eru óvenju regluglaðir og miklir lagadýrkendur og það kom einnig fram í Sydney. Guðrúnu var meinaður aðgangur að írskum pöbb á pallíettuskóm en skóbúnaður hennar taldist vera ólöglegur á þessum undarlega stað. Dyravörðurinn benti okkur á skilti þar sem stóð að það væri fólki á sandölum og bandalausum skóm (strapless shoes) væri ekki hleypt inn. Sá sem setti þessar reglu hefur ekki meira vit á skóbúnaði kvenna en það að hann gerir ekki ráð fyrir konur eigi bandalausa skó. Það er augljóst að Sex and the City hefur ekki náð nægilegri útbreiðslu hér í Ástralíu!
Eftir þessa uppákomu héldum við á aðra staði til að hreyfa á okkur rassana og bæta upp fyrir alla óhollustuna síðustu daga...hummm....vikur...hummm.....mánuði...Úpps! Það var fínt en því miður fáar slúður sögur sem gerðust þar.

Við hittum svo Allie og Cameron á sunnudeginum og fórum niður að Bondi til að horfa á fallega fólkið og ströndina...og gúffa í okkur einum góðum hammara! Þau keyrðu okkur síðan um alla borgina og við stoppuðum á ýmsum stöðum til að sjá Óperuhúsið og höfnina frá öllum mögulegum sjónarhornum. Það var rosalega gaman að hitta þau aftur og við hlökkum mikið til að fá þau í haimsókn í sumar.

Við fórum svo til Port Macquarie á sunnudagskvöldinu og vorum komnar þangað laust eftir miðnætti. Gaurinn á hostelinu sótti okkur og virkaði fyrir að vera mjög næs en við sáum fljótlega að hann er ekki allur þar sem hann er séður...hann er virkilega furðulegur og það er einhver hundur í honum...auk þess sem hann virðist vera hinn mesti perri en hann er lítið fyrir að banka á hurðir heldur veður bara inn á herbergin. Svo frétti ég eina helv... góða slúðursögu um að hann sé að tæla ungar, fátækar, bakpokastelpur inn til sín, allavega gisti ein 18 ára þýsk smástelpa hjá honum síðustu nótt...kannski er þetta svona greiði á móti greiða fyrirkomulag...hún að spara og hann...já förum ekki nánar út í það...you get my point!

Allavega...þetta er það sem við höfum brallað síðustu daga...þið fáið frekari fréttir þegar Bjórbumburnar hafa sameinast á ný í Byron Bay í næstu viku!

Honkin 'n tonkin in Tamworth

2005-01-18T08:04:00.000Z

Hi hi

Nu er eg (Brynja) stodd i Newcastle ad drepa timann i ordsins fyllstu merkingu! Aetladi ad setja inn blogg um Canberra og Sydney en tolvan vill ekki hafa tad ad eg medhondli islenskt letur i henni! Svo tid, kaeru lesendur, verdid vist ad bida adeins lengur.

Eg aetla samt ad rekja Tamworth ferdasoguna mina...var hvort ed er ekki buin ad blogga hana i tolvunni minni.

Well...tad er skemmst fra tvi ad segja ad helgin var ein su besta sem eg hef upplifad i Astraliu enda kynntist eg fraebaeru folki, lettgeggjadri kurekakvensu og kolanamumanni! Tau gistu baedi a hostelinu sem eg var a i Tamworth, en fyrir ta sem tad ekki vita for eg a kantryfestival i Tamworth um helgina. Nema hvad ad eg djammadi oll kvoldin, for a lokakeppnina i Bullriding og eg vard dolfallin af astrolskum kurekum!!! Hvad sem ollum velgirtum, innvidum Wrangler buxur lidur ta eru kurekar einfaldlega mjog karlmannlegir og algerir toffarar med kurekahattana a hausnum! Eg for i bladamannaleik og i samvinnu vid geggjudu kurekagelluna hana Sam...eda Texas eins og starfsfelagar hennar kalla hana, ta forum vid baksvids an tess ad borga okkur inn og saum oll herlegheitin og allt aksjonid fra allt odru sjonarhorni en venjulegir ahorfendur. Ekki skemmdi fyrir hversu mikil stemming var a stadnum og eg verd ad segja ad bullriding er stormerkilegt sport, en eg mun fraeda ykkur um tad nanar heim a Froni.

Tar sem eg er ekki forfallin kantrymanneskja ta for eg ekki a marga tonleika en fylgdist med gotutonlistarlidinu spila. Tad var sjon ad sja en tar voru allt fra mjog haefileikariku folki og upp i storfurulegt lid...svo eg tali nu ekki um heilu fjolskylduna sem var ad spila...mamman rokkadi feitt, amman var a slagverkinu, gelgjan a gitar, pabbinn a bassa og raudhaerdi smakrakkinn song fridum song, tratt fyrir allt viravirkid sem greyid stelpan var med upp i ser. Hitinn var hins vegar obaerilegur i Tamworth eda a bilinu 36-42 og i svoleidis hita er adeins eitt ad gera og tad er ad finna stad med goda loftraestingu! Eins og adur sagdi for eg ut oll kvoldin en tad er svo skemmtilegt med kurekana herna ad teir eru svo helv... duglegir ad splaesa a mann bjor. Spjalladi ad visu vid eina nanos sem splaesti bara litlum bjor a mig...hvad er tad?! Stefnan var ad fara med rutunni fra Tamworth i gaer...en tad vildi svo oheppilega til ad eftir allt djammid a sunnudeginum svaf eg yfir mig og missti af rutunni!!! En fyrir ta sem tad ekki vita ta hef eg aldrei adur misst af rutu, flugvel eda neinum farartaekjum til ad flytja mig fra einum stadnum yfir a annan svo eg var frekar svekkt. Tad reddadist to med teim haetti ad eg turfti ad taka lest til Newcastle i morgun...hanga her i dag og svo tek eg rutuna til Brisbane i kvold tar sem Bjorbumbur munu sameinast a ny. Framundan er tvi 15 tima rutuferd...serlega skemmtilega tilhugsun...vona bara ad eg turfi ekki ad sitja nalaegt neinum sem lyktar eda hrytur!

Tad styttist i heimferd en merkilegt nokk ta finnst mer eins og eg se buin ad vera einhver ar i burtu to eg viti ad tad hefur sennilega ekkert breyst heima. Eg get ekki sagt ad eg hlakki til ad koma i kuldann...en mikid rosalega verdur gott ad losna vid 40 gradur hitann!

knus&kram

Brynja kurekastelpa

2005-01-16T02:40:00.000Z

Ta er eg og Sigga staddar a naestsidustu stoppustodinni herna i hudkrabbameininu og kransaedastiflunni (Astraliu). Tetta atti ad visu ad vera sidasta stoppustodin en tar sem tad er ekki mikid ad gerast herna i Byron Bay aetlum vid ad fara til Brisbane a morgun. Vid komum fra frabaerum stad sem heitir Coffs Harbour og vorum tar a aedislegu hosteli og tad sem meira er tokst okkur ad fara ut a lifid an tess ad eiga i vandraedum med logguna a stadnum og ad vera i vandraedum med skofatnad. Tad er nefnilega tannig herna i Astraliu ad tad er haegara sagt en gert ad djamma herna, annad hvort ...
....skilja teir ekki skilrikin manns og hleypa manni ekki inn a stadina ( en teir halda i alvoru ad eg (Gudrun) se ekki ordin 18 ara!) ..
...eda ta ad madur ma ekki drekka a almannafaeri ( en vid erum Islendingar og sporum okkur nokkrar kronur med ad drekka a leidinni eda ut i almenningsgardi eins og madur er vanur ad gera i Evropu)..
...en staersta vandamalid er yfirleitt skofatnadurinn....Ymist ma madur ekki vera i FlipFloppurum (eda thongs eins og The Ozzies kalla ta) eda ta ad madur ma ekki vera i strapless shoe...what ever that means...en mer var meinadur adgangur inn a sodalegan irskan pobb i mjog saetum netaskom.....Og teir sem tekkja mig vita ad mer tykir ekki mjog taegilegt ad fara a djammid i hahaeludum skom-serstaklega tegar eg er med allar tessar blodrur a fotunum sem eg hef naelt mer i herna!
...og N.B. tetta eru bara almennar reglur-svo eru lika reglur med ad hleypa manni ekki inn ef teir halda ad madur se of fullur-en eg var einu sinni ad fara inn a pobb med fertugri konu og steig ovart aftan a skoinn hennar og hun hrasadi sma...Ta heyrist langa leid fra dyraverdinum "step a side, you can't come in here"...og hun var ekki einu sinni drukkin.....og tetta er EKKI eina daemid...to svo eg hafi ekki lent i tessu...enda avallt hofleg i afengisdrykkju...
Nidurstada: Madur fer aldrei neitt svakalega rolegur ut a djammid herna, eg er alltaf half taugaveiklud um hvad tad verdur sem verdur til tess ad eg get ekki skemmt mer sem skyldi!
Annad sem eg kem ekki til med ad sakna fra Astraliu.........MATURINN-og tessu verd eg ad koma a framfaeri adur en eg kem heim til ad vara folk vid syninni. Uppistadan i astrolskum mat er nefnilega

-Beikon og egg en ta er eg ad tala um i ollu hvort sem tad er med pylsum, hamborgurum, pizzum, samlokum i morgunmat og bara ollu sem haegt er ad troda tessu i.
-Fish and Chips (tjodarrettur Astrala ad eg tel) en baedi fiskurinn og franskarnar eru djupsteiktar og tessi matur faest i odru hverju husi herna i Astraliu og virdast allir eta tetta.
-Rautt kjot og mikid af tvi.....en her er kjot i OLLU og eins og flestir vita borda eg ekki rautt kjot og getur tvi stundum verid ansi erfitt ad finna mat fyrir mig!
-Pies (bokur)...en tad eru bokur ur smjordegi og undantekningarlaust eru taer med Beef hinu og tessu ...frekar ogedslegur matur lika.
-og ad lokum....her er ALLT djupsteikt-eg bid bara eftir ad sja djupsteikta pizzu her einhvers stadar ...og her er allt lika SUPER SIZED...liggur vid ad eg og Brynja og Sigga getum keypt eina maltid og bordad hana saman...vid vorum einmitt ad tala um tad eitt kvoldid adur en vid forum ad sofa ad tetta er ordid ansi slaemt tegar manni finnst McDonalds og nammi tad hollasta sem er i bodi...en svona er tetta herna DownUnder. Eg hlakka allavega mikid til ad komast i islenskan mat-fisk, flatkokur og eitthvad!
Nidurstada:vid komum ekki grannar heim:(

VUFF...nu er eg aldeilis buin ad na ad pusta.....

Sydney

2005-01-06T09:20:00.000Z

Jaeja erum maettar i annad sinn til Sydney og vedrid batnandi fer. Sidustu tremur dogum eyddum vid semsagt i Canberra og skodudum sofn og forum a syningar. Vorum samt frekar anaegdar tegar vid maettum til Sydney en vedrid herna er mun betra og mannlifid fjorugra. I dag var sol og nyttum vid tvi daginn i ad rolta ut um allt...og medal annars breyttum flugmidunum okkar heim. Nyja planid er semsagt ad yfirgefa Astraliuna tann 22.januar og fara ta til Fijieyja og dvelja tar i 8 daga-restin af ferdalaginu er ennta i bidstodu.
Her i Sydney aetlum vid ad reyna ad halda ad okkur hondum og eyda sem minnstu og helst gera sem minnst en a sunnudaginn tokum vid rutu upp a Gold Coast og stefnum a solbadid. Eg og Sigga aetlum ad ferdast milli stranda en Brynja er ad spa i Country Music Festivali i 3 daga.....Eina sem vid bidjum um er gott vedur..........svoldid kaldhaednislegt i ljosi tess ad folk a Islandi les bloggid:)

kvedja, people on streets!

Letilíf í Melbourne

2004-12-31T03:33:00.000Z

Tad eru komnar nyjar myndir inn!!! Tjekkid a tvi!

Eins og kannski flestir vita þá erum við komnar til Melbourne þar sem við höfum bókstaflega legið í leti. Ekki það að það sé endilega slæmt eftir mikið flakk í óbyggðunum en öllu má nú ofgera : ) Annars förum við af stað 3. jan á ný og þá til Canberra...svo það er vissara að vera úthvíldur!!

Bjarki og Silvíja komu 22. des og gistu eina nótt áður en þau héldu áfram ferðalaginu sínu. Þau buðu okkur með sér til vinapars síns í jólaglögg en stelpan er sænsk og strákurinn er Ástrali. Það var rosa gaman að fá smá jólafíling og komast í gott jólaglögg en glöggið var rosalega gott og til að setja punktinn yfir i-ið þá fengum við piparkökur með!
Sigga kom svo á aðfangadag en við tókum því rólega þann daginn því við höfðum ákveðið að halda jólin að kvöldi 25. des eins og Ástralir þó þeir reyndar borði aðal jólamáltíðina og opni pakkana í hádeginu 25.des. Við gerðum svo heiðarlega tilraun til að kíkja í bæinn um kvöldið 24. en bærinn var gjörsamlega dauður svo það var ekki margt annað í stöðunni en að fá sér bara kebab og fara heim að borða! Við byrjuðum ,,aðfangadag‘‘ með smá þynnku og svo hringdi ég (Brynja) heim í familíuna sem var nýbúin að opna pakkana og borða jólamatinn...alveg merkilegt fyrirbæri þessi tímamismunur!

Við höfðum beðið með eftirvæntingu eftir öðrum degi jóla hér í Melbourne en sá dagur er einkum merkilegur fyrir þær sakir að hér hefjast útsölurnar þennan dag og allar búðir eru gjörsamlega fullar af fólki og allir eru að reyna að gera góð kaup. Ég sá meira að segja mann sitja með fulla innkaupapoka af jólagjafapappír sem hann hefur væntanlega ætlað að nota næsta ár.

Nú við fórum svo í tvær dagsferðir eina til Philip Island til að sjá nokkur hundruð litlar mörgæsir þramma í land eftir langan veiðidag út á sjó. Þær voru verulega sætar og það var vel þess virði að standa úti í ca. 10 gráðu hita og hávaðaroki til að sjá þessi krútt. Svo í fyrradag fórum við í dagsferð um Great Ocean Road sem verður að segjast að er með fallegustu stöðum hér í Ástralíu sem við höfum séð. Við vorum alveg heillaðar en það var yndislegt veður, strandlengjan var stórfengleg og sveitirnar voru sérlega grænar og grösugar ekki ólíkt náttúru Nýja Sjálands. Sólin gladdi okkur líka með nærveru sinni en hún hefur verið eitthvað víðs fjarri hérna síðustu dagana í Melbourne. Í gærkvöldi gerðum við upp árið 2004, skrifuðum niður áramótaheit og lögðum drög að heimkomu okkar. Að því tilefni má þess geta að nú er orðið hart í ári hjá okkur vinkonunum og miðað við allar lýsingar vina og vandamanna þá er okkar sárt saknað. Það er því ekki úr vegi að benda á söfnunarsjóðinn ,,Brynju og Guðrúnu heim fyrir Góulok‘‘ en öll frjáls fjárframlög eru vel þegin. Þar fyrir utan á Gunsa gella afmæli 2. janúar og hún kýs að afmælisgjafir séu sendar að Moldnúpi eða lagðar inn á bankareikning hennar. Guðrún mun einnig sitja við símann á afmælisdegi sínum til að taka á móti afmæliskveðjum. Síminn hennar er + 61 42 45 81 327
Á þessari stundu er ekki alveg víst hvað við gerum í kvöld en líklega mun djammið eiga vinninginn yfir dannaðri-út-að-borða stemmara. Ætli við endum ekki á því að fá okkur take-away sushi og drekka svo ótæpilega af freyðivíni fara svo niður í bæ og hressa aðeins upp í fólkinu hér í Melbourne! Hugsið til okkar þegar þið farið á djammið á gamlárs...þá verðum við að vakna upp í þynnkunni 1. jan!

Allavega að lokum viljum við nýta tækifærið og óska öllum vinum og vandamönnum nær og fjær gleðilegs nýs árs!!! Þökkum allt gamalt og gott og að sjálfsögðu hlökkum við til að sjá ykkur á nýju ári...hvenær það verður veltur þó allt á framlögum í söfnunarsjóðinn ; ) hehe!
Knus&Kram frá okkur
Brynja og Guðrún

P.S Nennir einhver að taka upp áramótaskaupið fyrir okkur? ...Við verðum að hafa eitthvað að gera í atvinnuleysinu þegar við komum heim ; )

P.P.S Gerðum nokkur sameiginlega áramótaheit...það eru kannski ekki allir sammála um hversu erfitt er að fara eftir þeim ; )
Sameiginleg áramótaheit
*Ætlum ekki að byrja að dópa
*Ætlum ekki að byrja að reykja
*Ætlum ekki að verða óléttar
*Ætlum ekki að klippa hárið stutt
*Ætlum ekki að verða peroxið ljóskur
*Ætlum ekki á Scooter tónleika
*Ætlum ekki að hætta drekka
*Ætlum að djamma oft og fallega
*Ætlum að nota ALLT dótið sem við keyptum í útlöndum
*Ætlum að fá góða vinnu sem við verðum ánægðar í
*Ætlum að kynnast sætum brimbrettagaurum...svo við þurfum ekki að eyða peningum í brimbrettanámskeið ; )
*Ætlum að greiða niður skuldir og safna pening
*Ætlum að vera góðar við fjölskyldu og vini
*Ætlum að hugsa vel um sál og líkama og nota góð hrukkukrem

Dekur, dekur, dekur!

2004-12-21T22:24:00.000Z

Nú erum við komnar til Melbourne og njótum góðs af íbúð þeirra Silviju og Bjarka, sem voru svo miklir höfðingjar að bjóða okkur að leigja hana þann tíma sem við erum hér og á meðan þau eru á ferðalagi. Íbúðin er vægast sagt mjög fín en hún er staðsett í íbúðarbyggingu sem minnir á Will & Grace eða Sex an the City...það er stíll á okkur! Minnum a blogg fra Darwin sem er her fyrir nedan og myndirnar sem eru a tenglalistanum her til haegri undir myndir 1.

Í Melbourne eru aðeins um 22 gráður eða svo sem er kærkomin tilbreyting eftir 40 stiga svækjuna sem við upplifðum í Alice Springs og Uluru. Við sem sagt fórum frá Darwin (líka í svækju) á föstudaginn og lentum síðdegis í Alice Springs þar sem beið okkar bílaleigubíll. Þetta hljómar kannski svakalega ,,fancy‘‘ þar sem við eigum að heita bakpokaferðalangar en eftir miklar vangaveltur þá komumst við að því að þetta væri einfaldlega vænlegasti og ódýrasti ferðamátinn fyrir okkur, auk þess sem við þurftum ekki að sofa í tjöldum og hætta því að eyða nóttunum með einhverjum af ótal eitruðu dýrategundunum sem Ástralir státa sig af. Við keyrðum svo kaggann, Nissan Pulsar eða einhvern fimm dyra bíl fjölskyldubíl, til Alice og bókuðum okkur á hostel sem var lítt spennandi. Ákváðum að kíkja á bæjarlífið í Alice en það vildi svo skemmtilega til að það var einskonar jólafestival í gangi og mikið að gerast. Við kíktum líka aðeins í búðir, einfaldlega vegna þess að loftkælingin þar var svo góð. Svo óheppilega vildi til að þessar sömu búðir höfðu einnig ágætis fataúrval og því ákváðum við að kaupa einn eða tvo minjagripi í þessari ferð. Áströlum virðast nefnilega engin takmörk sett í framleiðslu ljótra minjagripa. Eftir smá búðakælingu röltum við um pleisið og sáum óteljandi marga fulla Aborigines, eða frumbyggja Ástralíu, sem virðast í fljótu bragði vera sjálfum sér nógir, berfættir í graslendi með eina bokku eða svo. Það má vera að sumum finnist ég (Brynja) heldur harðmælt í garð þeirra en öfugt við það sem við Gunsa höfðum ímyndað okkur virðist það því miður vera raunin með marga frumbyggja en að sjálfsögðu má ekki fullyrða um alla frumbyggjana út frá nokkrum einstaklingum. Félagsleg vandamál meðal frumbyggja eru þó algeng hér um slóðir en eflaust vilja sumir meina að félagslegu vandmálin og rót vandans liggi í m.a. slæmri meðferð Ástrala á frumbyggjunum eða allt frá því að evrópski maðurinn hóf komu sína hingað. Allt frá innreið Evrópumanna hafa frumbyggjar þurft að sæta harðri meðferð s.s. þrældómi og börn voru fjarlægð frá heimilum sínum og sett á munaðarleysingjahæli eða til ástralska fjölskyldna til að ,,kenna þeim vestræna hugsun.‘‘ Þetta er of löng og flókin saga svo hægt sé að rekja hana hér svo hún bíður betri tíma.

Við fórum snemma að sofa kvöldið í Alice enda var langur dagur framundan. Við vöknuðum um fimm um morguninn til að keyra af stað til Uluru eða um 450 km leið. Það varð fljótlega ansi heitt í bílnum og loftræstingin var aðeins til málamynda. Við ákváðum að sleppa Kings Canyon í þetta skiptið enda sáum við fram á 400 km auka keyrslu sem er einfaldlega of mikið á einum degi. Við stoppuðum í Yulara resort sem er loka áningarstaður fyrir Uluru. Eftir kjullaborgara og smá upplýsingar héldum við af stað til Cultural Center í Uluru og Kata Tjuta þjóðgarðinum þar sem við fengum frekari upplýsingar og keyrðum svo í kringum Uluru. Það var skrítin tilfinning að vera loksins komin að einu helsta kennileiti Ástralíu eftir að hafa einungis séð Uluru á myndum og í sjónvarpinu. Það er misjafnt hversu mikið fólki finnst koma til Uluru en að mínu mati var það ákveðin upplifun þó svo að ég sé ekki ,,frelsuð‘‘ eða eitthvað álíka. Í mínu tilfelli fólst upplifunin einkum og sér í lagi í því að mér hafði í raun og veru tekist að uppfylla einn af mínum draumum, þ.e að sjá Uluru með eigin augum sem er ákveðin staðfesting á því að maður á að leyfa sér að dreyma, því hver veit nema draumarnir rætist á endanum. (....ok, ok...ég er á öðrum bjórnum í kvöld...!)

Eftir keyrsluna í kringum Uluru tókum við stefnuna á stutta gönguferð. Hitinn fór eitthvað illa í Guðrúnu svo hún ákvað að vera eftir og jafna sig meðan ég hélt af stað í gönguferð upp að e-u vatnsbóli. En á meðan gat hún gert það sem er mælt með-að hlusta á Uluru....hún heyrði nú eitthvað en fannst þetta ekkert of merkilegt. Þegar því var lokið sáum við fram á að við gætum einfaldlega ekki meira í þessum hita svo við tókum stefnuna upp á hostel þar sem við fórum í langþráða sturtu og þaðan ofan í laug. Það er einfaldlega ekki eðlilegt hvað maður svitnar í þessum hita, vildi óska þess að maður grenntist í samræmi við það sem maður svitnar hér...og ef svo væri, þá værum við löngu orðnar 90-60-90 og hefðum ekki undan að senda víðu, gömlu fötin okkar heim!!!! Þegar líða tók á kvöldið keyrðum við aftur til Uluru, eða svo gott sem, til að ná sólsetrinu ásamt tugum ferðamanna. Sólsetrið brást okkur eitthvað en það var skýjað akkúrat þar sem sólin settist. Sólsetrið var því ekki alveg eins og við vonuðumst til en hey...við munum líka seint teljast heppnar! Að vísu var himininn mjög fallegur og sérstakur á litinn...nánast svona skærfjólublár...sem var mjög flott...en það kom klettinum ekkert við og hann var ekkert merkilegur í þessu sólsetri.

Daginn eftir var einnig vaknað snemma til að ná sólarupprás á milli Kata Tjuta og Uluru svo við gætum séð það besta af báðum ferðamannastöðunum. Sólarupprásin var fín...líka ský fyrir sólinni í það skiptið. Ég var farin að halda að skýin við Uluru og sólin væru í nánu samstarfi við sólarupprás og sólsetur!!! Eftir sólarupprásina var stefnan tekin á Kata Tjuta til að skoða þann ferðamannastað. Við lögðum þó ekki í neinar gönguferðir þann daginn, ekki víst að ferðatryggingin dekki afleiðingar hitaflogs og sólstings vegna skemmtigöngu í 40 gráðu hita?! Við vorum vitanlega snemma á ferð þennan dag svo við tókum því rólega fram að brottför frá Uluru til Melbourne sem var um hádegi...lögðum okkur m.a út í vegkanti í smá stund, bara svona rétt til að hvíla augun...
Komum til Melbourne síðdegis í gær og komumst fljótlega upp í íbúðina hjá Silviju og Bjarka...gleymdi víst að fá húsnúmerið...dó! Fórum snemma í háttinn og sváfum í 12 tíma svo eitthvað hljótum við að hafa verið þreyttar eftir allt ferðalagið. Fórum svo út á upplýsingamiðstöðina í dag og pöntuðum okkur tvær dagsferðir milli jóla og nýárs, auk Neighbours ferðar þar sem við munum kynna okkur sögu nágranna og jafnvel hitta þekkta ástralska leikara...víííííí! Hafið augun opin þegar þið skoðið Séð og Heyrt á næstunni...hver veit nema við sendum myndir af okkur í faðmi Nágranna!!!!....RIGHT!

In the outback!

2004-12-20T06:46:00.000Z

Her er ferdasagan okkar fra Cairns til Darwin en vegna frumstaedra tolvuskilyrda ta er hun fyrst ad komast a netid nuna. Erum annars komnar til Melbourne eftir ANSI HEITA DAGA i Alice Springs og hinum heim.ekkta Uluru eda Ayers rock...meira um tad sidar.

Síðustu dagar hafa svo sannarlega verið ólíkir öllum þeim sem við höfum upplifað síðustu vikur. Við vorum sóttar á hostelið okkar í Cairns kl. 6 um morguninn...já það er sko sjaldan ef ekki aldrei sofið til hádegis hér! Við vorum frekar þreyttar en við fórum ekki að sofa fyrr en um 2 um nóttina en við fórum og hittum norsku stelpurnar sem við kynntumst á Bali og svo Magnús sem var með mér (Brynju) í ritstjórn Stúdentablaðsins síðasta vetur en hann var skiptinemi á NZ en fór svo að ferðast um OZ. Allavega, við vorum sóttar ásamt um 20 öðrum farþegum sem voru á leiðinni í þessa sömu ferð til Darwin. Fyrsta stopp var í regnskógi stutt frá Cairns en tilgangurinn var að fara í tveggja tíma gönguferð í regnskóginum. Við ákváðum að sleppa þessari göngu, enda hálf skólausar, þreyttar og já...hálf áhugalausar líka. Við vorum því þær einu sem urðu eftir en við nenntum engan veginn að labba í drullu og með blóðsugur á fótunum í 35 stiga hita til að sjá e-n foss...til þess eru heimildarmyndir...miklu þægilegri máti til að kynna sér regnskógana! Miðað við ummæli þeirra sem við spurðum misstum við víst ekki af miklu en hitinn og rakinn fór misvel í fólk ...fyrir utan blóðsugurnar-sem héngu ennþá á sumum þegar þeir komu inni í rútu...viðbjóður!. Við héldum þó fljótlega af stað á ný en fyrsta daginn voru nokkur fleiri stopp en engar gönguferðir svo það var fínt. Meðal annars stoppuðum við hjá gaur sem tileinkar sér slöngur og snáka. Við vorum nú frekar hræddar við slöngurnar en á meðan Brynja fór í búðina kemur skoskur strákur úr ferðinni í fáti til mín (Guddu gellu) og segir,, you have to take it I´ve got to go and get some drink‘‘ og skutlar Python slöngunni í mig....ég reyndi að halda kúlinu og bíða þangað til Brynja kæmi til mín og myndi taka mynd, sem mér svo tókst og prófuðum við líka að halda á einhverri regnbogaslöngu...erum semsagt orðnar sjóaðar í slöngunum núna (allt myndfest til staðfestingar). Um kvöldið gistum við svo í Croydon sem er um 200 manna bær...ja eða krummaskurður öllu frekar. Við gistum á bæjarkránni (sem var svona eins og gömul hlaða) og svo virtist sem á sumum herberjum væri köngulóaræktun, svo mikið var um áttfættlingana-Gudda gella stóð sig eins og hetja en bjórinn hjálpaði líklegast eitthvað til við það. Það vildi svo skemmtilega til að við hittum akkúrat á jólaveislu bæjarbúa en karlmennirnir sáu um að grilla og dæla bjórnum meðan konurnar framreiddu meðlætið. Á meðan á BBQ-inu stóð var tískusýning og módelin voru ca. átta stelpur á aldrinum 5-10 ára. Það undarlega við tískusýninguna var að þessi ungu módel voru stífmáluð og sýndu allt frá barnafötum upp í sparikjóla og brúðarkjóla. Til þess að kjólarnir pössuðu voru þeir bundnir saman hægri og vinstri svo þeir myndu passa. Þegar heimamenn höfðu svolgrað niður nægilega mörgum bjórum gáfu þeir sig á tal við okkur og það voru vægast sagt margir áhugaverðir karakterar þar á ferð. Stemmarinn var einstakur og ég vildi óska þess að við höfðum náð þessu á videovél! Við Guðrún vorum kynntar fyrir ,,jólasveininum‘‘ eldgömluum fúlskeggjuðum karli sem var varla meira en 40 kíló. Að sjálfsögðu þurftum við að ná mynd af Gunsu í fanginu á jólasveininum svo hún fékk að setjast hjá honum og hvísla að honum pakkaóskunum sínum...þetta náðist á myndavél svo við höfum sannanir fyrir að hafa hitta ástralska jólasveininn!!!

Eftir því sem við ferðuðumst nær Darwin, fækkaði byggðu bóli og beljunum fjölgaði. Klósettaðstaðan er einnig eftir því en wc-aðstaðan var vægast sagt ansi frumstæð í langflestum tilvikum!! Maður var orðin svo síaður inn í aðstæður að áður en maður fór á klósettið hugsaði maður með sjálfum sér ,,ætti ég að fara á klósettið með froskunum eða ætti ég að fara á klósettið með köngulóunum og maurunum´´. Það er oft talað um að Ísland sé dreifbýlt en í Northern Territory...eða ,,óbyggðunum‘‘ er stundum enginn bær og því síður sveitabær nokkur hundruð kílómetra. Eyðimerkurlandslag er ráðandi hér enda sem gerir það að verkum að hér er svo fátt fólk en í NT búa aðeins um 200.000 manns í það heila. Nautgripir eru aðallega til kjötframreiðslu en til þess að nautgripirnir geti lifað hér í hitanum og við þessar aðstæður var um fjórum kúakynum blandað saman og útkoman er ansi sérstakar beljur sem minna á kýrnar í Afríku. Á einni landareigninni sem er nota bene um 200.000 ferkílómetrar voru um 84.000 nautgripir. Það er skemmst frá þvi að segja að smölun þeirra fer fram á þyrlum!
Í ferðinni voru aðallega ungt fólk enn fimm einstaklingar vory yfir ca. 50 ára. Við kynntumst fljótlega tveimur þýskum strákum og einum svissneskum og við vorum ansi dugleg að kæla okkur niður með köldum bjór á kvöldin. Það voru líka þrjár hollenskar stelpur í ferðinni og áhugi okkar Guðrúnar á hollensku fór hratt niður á við eftir að hafa hlustað á þær babla saman í fjóra daga. Og það sem meira var, þær voru helmingi verri þegar þær drukku Red Bull orkudrykkinn!!!

Aðra nótt ferðarinnar gistum við í hálfgerðum lúxus en það fengu allir sérherbergi sem vildu. Það var líka fínt að fá smá lúxus inn á milli því kvöldið eftir gistum við á vegahosteli þar sem voru margfalt fleiri froskar en gestir. Það voru froskar í sturtu með okkur og ofan í klósettunum. Við veltum því fyrir okkur við Guðrún hvort við ættum að láta á það reyna hvort draumaprinsar okkar reyndust vera í frosklíki í óbyggðum Ástralíu en sáum fljótlega fram á langa nótt miðað við allan þann fjölda froska sem við sáum!

Við keyrðum alls 2900 kílómetra og dagleiðirnar voru allt upp í 900 kílómetra sem þýddi að við þurftum að vakna um kl. hálf 6 alla daga! Þetta var samt mjög góð og áhugaverð ferð. Gædinn var fínn og sagði okkur frá öllu milli himins og jarðar en eitt að því áhugaverðara sem hann fræddi okkur á var að í NT er enginn hámarkshraði en meðalhraði bílanna er víst e-ð um 160 km á klst!! Þegar við komum loks til Darwin fór svo til hver í sína áttina en hópurinn hittist aftur um kvöldið til að borða en allur matur og gisting var innifalið í ferðinni þessa fjóra daga. Það vildi svo skemmtilega til að lokakvöldið var haldið á bar þar sem voru alls konar leikir og uppákomur svo maður gæti unnið sér inn bjórkönnur!! Nú öllu jafna erum við ekki heppnar í spilum né ástum ef við eigum að skilgreina það eitthvað frekar. Við vorum báðar dregnar upp á svið til að taka þátt í Didgeridoo keppni, en hefðbundinn Didgeridoo er ástralskt frumbyggjahljóðfæri sem er holt trérör sem á að blása í og þá á að koma fallegur hljómur. Það sem var þó öllu öðruvísi í þessari keppni var að þeir voru með ryksögurör. Það voru ca. tíu keppendur og við Guðrún vorum líklega þær einu sem gátum þetta ekki eins og hinir. Ég var ekki á því að tapa líter af fríum bjór til einhverra annara keppenda svo ég lék af fingrum fram og hálf sönglaði í rörið í stað þess að blása. Það féll greinilega í kramið hjá fólkinu því ég VANN keppnina og fékk bjórkönnu að launum. Kvöldið var ótrúlega skemmtilegt...the beer kept coming...og í góðum félagsskap strákanna skemmtum við okkur vel fram eftir morgni!! Eitthvað var um að fólk vaknaði ekki upp í sínum rúmum en það hefur ekkert með okkur að gera?!

Dagurinn eftir fór í þynnku...sem er sjaldgæft ástand hjá okkur, ótrúlegt en satt! Það er öllu jafna verulega heitt og rakt hérna í Darwin þegar regntímabilið er í gangi en það þýðir sviti, sviti, sviti og meiri sviti!!! Við tókum daginn því rólega í herberginu okkar sem er með lúxusloftkælingu, enda dugir ekkert minna í þessum hita. Um kvöldið fórum við út að borða með svissneskri stelpu sem deildi með okkur herbergi en hún átti afmæli í gær. Hún vildi endilega fara niður að bryggju til að borða en hún hafði greinilega gleymt að spyrja nánar út í fjarlægðina þangað en við vorum klukkutíma að labba þangað, í ca. 35 gráðu hita um kvöldið. Þegar við komumst loksins niður að bryggjunni var þetta ekkert rosa spes og maturinn bara lala! Við tókum svo leigubíl til baka og þurftum að sjálfsögðu smá bjór á eftir til að kæla okkur niður. Við hóuðum svo í strákana sem komu og drukku okkur til samlætis en sá svissneski var að fara í ferð í dag svo við vorum að kveðja hann-erum þegar farnar að sakna hans....enda eðal eintak á ferð.

Í dag fórum við svo í krókódílagarð og héldum á krókódíl, aðallega til að sjá hvernig skinnið færi okkur ef við myndum skella okkur á e-r töskur..hehe. Við hittum sennilega þýsku strákana í kvöld þar sem við erum að fara á morgun og þeir halda áfram til Perth en við til Melbourne svo við hittum þá líklega ekki aftur hér í OZ. Við eigum flug um hádegi á morgun og förum þá til Alice Springs þar sem við gistum eina nótt og förum þaðan til Uluru, Kjata Tjuta og Kings Canyon. Við fljúgum svo til Melbourne á sunnudaginn þar sem íbúðin hennar Silvíju bíður okkar. Við erum orðnar spenntar að komast til Melbourne og fá Siggu í heimsókn...já og svo erum við auðvitað spenntar fyrir jóla-djamms-törninni!! Þá verður sko slett í klaufunum!

Myndir...myndir...myndir

2004-12-16T10:00:00.000Z

ja tad eru komnar myndir! Taer eru undir Myndir 1 her haegra megin ...myndatextar koma seinna!

2004-12-16T08:29:00.000Z

Travelling light!

A ferd um NZ...erum ad reyna ad koma myndum inn...vinsamlega synid tholinmaedi!! : )

hausverkur

2004-12-10T01:12:00.000Z

Ekki veit eg hversu mikil gaedi verda i thessu bloggi en thad er sma hausverkur i gangi....ekki veit eg hvort hann se ut af raudvininu sem eg drakk i gaer eda ollu malinu i Kimberly-hun talar nefnilega gedveikt mikid og og thvilikt hratt...sagdi mer ad hun vaeri kollud "machine gun" i Bndarikjunum thvi hun talar svo hratt-eg atti ekki erfitt med ad trua tvhi!
Allavega vid forum semsagt ut ad borda med Astralanum, sem reyndist bara vera myndarlegasti naungi...Matt Damon look alike. Vid renndum nidur einu m 3 raudvinsfloskum-misstum af sidustu rutunni heim og turftum ad taka leigubil...sem var MJOG dyr. Vid akvadum samt ad fara a sma pobbarolt her i Cairns-en dyraverdirnir eru mjog strangir herna a ad folk se ekki of fullt og var Kimberly stoppud og meinadur adgangur inn...sem eg verd ad segja var algjort rugl....allavega, eg gafst upp og for upp a herbergi og skildi turtildufurnar eftir. Thegar eg kom upp a herbergi var gedveikt heitt (held ad loftraestingin se bilud) ...eg reif mig ur ollu nema naerbuxunum og henti mer upp i rum....svo vakna eg i thviliku hitakofi i morgun og lit i kojuna vid hlidina-ta hafdi hun dregid hann med heim!....eg var semsagt med svona "aukashow" fyrir hann-thau hlogu bara thegar eg reyndi ad fela brjostin a mer undir litlum kodda sem eg helt a og a endanum var strakurinn kominn i mina koju og spurdi mig hvort allar stelpur a Islandi vaeru jafn saetar og eg...... eg akvad bara ad forda mer ut og sit eg tvi her a internetinu i theirri von um ad tau fari ut ur herberginu sem fyrst svo eg geti fengid mer ad borda. En kvoldid var samt mjog skemmtilegt.
Eg er samt fegin ad Brynja komi i dag ....og norsku stelpurnar lika! Vid aetlum nefnilega allar ut i kvold og mala baeinn raudan. Vid Brynja verdum samt ad vakna klukkan 05:30 i fyrramalid thvi vid erum ad fara ad starta 4ra daga rutuferdinni okkar til Darwin og eg sa a "schedulinu " ad tad er 2ja klukkutima ganga i regnskoginum a morgun....? ad sitja i rutunni a medan hehe hhe-mer likar nefnilega ekki of vel vid dyralifid i skogunum herna.
Ja, fyrir tha sem ekki vita tha er Brynja a kofunarnamskeidi ut a Great barrier reef-eg akvad ad thetta vaeri of haettulegt fyrir mig og let mer naegja ad snorkla.
Gaerdeginum eyddi eg svo i mollinu og keypti 5 jolagjafir handa Brynju og eg hafdi tha reglu ad fyrir hverja gjof handa henni keypti eg eina handa MER!...eg semsagt keypti mer 3 pils, 3 boli, 2 belti og 2 naerbraekur a 5000 kronur -verd ad segja thad "ALGJOR KJARAKAUP". Kom heim voda anaegd thangad til eg setti gossid ofan i tosku. Sem betur fer sendi eg samt heim 8 kilo af doti i sidustu viku!
Jaeja aetli thad fari ekki ad vera ohaett ad fara heim......
Goda helgi!

2004-12-09T01:20:00.000Z

Jaeja nu er Brynja buin ad vera 2 daga i burtu fra mer og eg held eg se ad fa frahvarfseinkenni. Er komin med tvo nyja herbergisfelaga, bandariska stelpu sem heitir Kimberly og er eins amerisk og hugsast getur og svo sudur koreska stelpu sem heitir Jin. Jin gerir nu litid meira en ad segja okey okey og hi hi hi hi....og veit madur aldrei hvad hun skilur og skilur ekki. Kimberly er hins vegar vidraeduhaefari...vid forum ut ad borda saman a sushi stad i gaer og hun sagdi mer allt fra deitinu sinu vid 22ja ara astralskan gaur (sem by the way vid erum ad fara ad hitta i kvold aftur)....hun sagdi mer ad hann vaeri aedislegur a allan hatt og tau hafi att svo audvelt med ad spjalla...eftir ad vid vorum bunar ad rolta i klukkutima eda svo dettur mer allt i einu ad spyrja hana hversu gomul hun se (en eg var buin ad segja Brynju ad hun vaeri liklega ad skrida i tritugt og fannst hun ivid gomul fyrir hann)....HEYRDU.....ta segir hun mer ad hun se fertug!....eg bara what...tu hlytur ad vera ad grinast i mer....en neibb! Tetta var ekki grin og eg verd ad segja tad ad konan litur ekki ut fyrir ad vera mikid eldri en eg- og er eg spurd um skilriki a odrum hverjum stad sem eg droppa inna herna i Astraliu og NB aldurstakmarkid er 18 ar!!!.....Hun var meira ad segja lika spurd um skilriki i gaer og tegar bartjonninn sa skrilrikid sagdi hann bara: "Tu hefur lifad godu lifi". Ta for eg ad hugsa tad ad hun hefur aldrei att mann og born-tannig ad eg og Brynja eigum kannski sens a ad verda svona unglegar fertugar!!! WHO KNOWS!
Allavega aetla ad rjuka i mollid-allt til ad halda mig fra solinni, tvi med tessu aframhaldi fer folk ad rugla mer vid frumbyggjana og teir eru ekkert of vinsaelir her medal almennings!

????

2004-12-07T02:52:00.000Z

Fatta tetta ekki....bloggid vill ekki inn :(

Cairns

2004-12-07T02:45:00.000Z

Sælt veri fólkið!
Símhringingum um hvort við séum á lífi hefur farið fjölgandi og höfum við því ákveðið að koma með viðburðaríka ferðasögu hið snarasta! Við erum semsagt á lífi og höfum það bara ansi gott í sólinni og hitanum hérna í Ástralíu.
Nú við lentum í Brisbane þann 24.nóvember og tókum 19 og 1/2 klst. lest til Whitsunday Islands og fórum í þriggja daga skútuferð út á eyjarnar. Ferðin var mjög góð í heildina litið en því miður rigndi fyrsta daginn og hálfan þann næsta....það rættist þó úr veðrinu...sem betur fer. Eyjarnar voru fallegar og sjórinn blár og sáum við skjaldbökur á sundi öðru hvoru....mjög krúttlegt. Skútan var mjög snyrtileg og fín og deildum við henni með 10 öðrum, Hollendingum, Áströlum, Portúgölum, Kanadabúum og Japana. Mjög fjölbreyttur hópur sem er alltaf gaman...fólkið var þó í aðeins of rólegri kantinum og allir komnir í bólið um tíuleytið-nánast. Eftir skútusiglinguna ákváðum við að eyða einum sólarhring á Airlie beach og lágum við eins og skötur við manngerða strönd fram að kvöldi og djömmuðum svo með herbergisfélögunum um nóttina. Ætlunin var nú samt ekki að taka alveg svona vel áðí -en fór sem fór og þurftum við að sitja....jah nokkuð þunnar (allavega ég Gudda gella) í 10 klst. rútuferð til Cairns daginn eftir. Þegar við mættum til Cairns voru Elsa, Maggi og Rebekka komin og hittum við þau um kvöldið til að skoða bæinn og plana næstu daga. Plönin voru ekki af smærri endanum en við ákváðum að fara í útsýnisflug yfir kóralrifin og siglingu um þau líka (Brynja ákvað hins vegar ekki að fara í siglinguna þar sem hún er að fara á köfunarnámskeið í vikunni og mun kafa um rifin í þrjá daga). Flugið var alveg magnað og frábært að sjá hvernig kóralrifin liggja í sjónum og mynda alls kyns mynstur. Siglingin var líka frábær...veðrið æðislegt, báturinn fínn og mjög gaman að snorkla-sáum alls konar skrautfiska. Hápunkturinn fannst mér samt vera þegar við fórum í hálfgerðan submarine (bátur sem er hálfur ofan í vatni og hálfur upp úr) og sigldum inn á milli kóralrifa.....var næstum eins og maður væri að synda með fiskunum og að ekki sé minnst á hversu vel maður gat skoðað rifin. Sáum líka nokkrar skjaldbökur á sundi og náði ég ansi góðum myndum....
Föstudagskvöldið var svo tekið í að skoða næturlífið hérna í Cairns.....það er alltaf sama sagan hvar sem maður er í heiminum....ÍRSKIR PÖBBAR KLIKKA ALDREI! Fyndnasta við kvöldið var samt að við, ásamt Elsu og Magga, ákváðum að taka bara teppi og sitja í grasinu við ströndina og drekka þar og hafa það notalegt-en fyrri part kvöldsins var eldshow þarna og tónlist. Eftir að við höfðum drukkið þarna í einhverja klukkutíma og ekki tekið eftir að allir í kringum okkur voru farnir kom öryggisvörður og sagði við okkur að það væri bannað að drekka á almannafæri í Queensland og það væri búið að ná okkur á myndavélum. Við hlógum bara og sögðum að við værum frá Íslandi og að þar mætti allt. Hann röltir hægt frá okkur og segir...”svo fara líka grasvökvararnir í gang...........NÚNA!” og allt í einu gusast vatn á okkur öll og hann skellihlær eins og tröll. Við reyndum að rúlla teppinu utan um okkur og hlaupa í skjól...sem var ákkúrat þar sem vörðurinn stóð ....ENNÞÁ HLÆJANDI....og þá fór hann að segja okkur að lögin væru svona út af frumbyggjunum-þeir myndu drekka svo mikið og vera með læti og ganga illa um. Svo eftir smá spjall benti hann okkur á alla staðina þar sem væru engar myndavélar og bauð okkur að drekka þar í friði. Við vorum hins vegar komin með nóg af blauta grasinu og ákváðum að halda áfram ,,heima‘‘ á hosteli. Ég held við höldum okkur þar hér eftir!
Annað sem við erum búnar að gera hérna fyrir utan að liggja í sólbaði og rölta um bæinn.....við fórum til Kúranda sem er bær rétt norðan við Cairns-fórum á markað þar. Keyrðum upp til --Port Douglas og skoðuðm strendurnar þar...mikill hiti og sjórinn vel volgur...
Röltum að Barron falls sem eiga að vera fallegir fossar en við flokkuðum þetta ekki undir foss frekar en fossana sem við skoðuðm í Nýja Sjálandi...það kemur meira vatn þegar maður sturtar niður í klósetti heldur en þessum fossum.....merkilegt að mega kalla þetta fossa! Á þeim myndum sem við höfum séð af fossunum eru þeir oft ansi vatnsmiklir. Vatnssmagnið fer þó líklega að aukast í fossunum á næstu vikum þar sem regntímabilið er á næsta leiti.
Einnig fórum við á hálfgert sýningarsetur frumbyggja hér um slóðir og fengum smá menningar-og sögufræðslu ásamt því að læra að kasta boomerangi, spjótum og sjá frumbyggjana dansa og syngja....sem var reyndar mjög fyndið en metnaður við að syngja lagið “I´m proud to be Aboriginally” var ekki mikill og áttum við öll í mestu erfiðleikum með að hemja hláturinn...kannski eru þeir ekkert svo stoltir með það-veit ekki!
Annars eyddum við mestöllum gærdeginum í að plana ferðalagið okkar alveg niður í Melbourne en þar ætlum við að eyja jólum og áramótum. Sigga vinkona ætlar meira að segja að koma og eyða jólunum með okkur. VIÐ HLÖKKUM MIKIÐ TIL AÐ FÁ ÞIG!
Svona hljóðar planið gróflega:
11.desember-förum í 4ra daga “skipulagða” rútuferð til Darwin sem stoppar á öllum helstu stöðunum á leiðinni.
17.desember-tökum flug til Alice Springs-leigjum bílaleigubíl og gistum þarna í eina nótt...eiginlega samt hálfa því það verður brottför frá hostelinu í kringum 05:00-já, já það er ekki allt eintómt dekur að vera að ferðast!
18. desember-liggur leiðin til Uluru með stoppi í Kings Canyon og The Olgas.
19.desember-Fljúgum til Melbourne frá Uluru og komum okkur fyrir þar og bíðum eftir Siggu og plönum hvað gera skal á milli jóla og áramóta.
EKKI SLÆMT-NÓG AÐ GERA OG NÓG AÐ SJÁ!
.......þangað til næst.....................

Ja og Groa....TAKK fyrir ad vera svona dugleg ad hringja...alltaf gaman ad heyra i ter!!!

Hluti af NZ ferdasogunni

2004-11-25T01:59:00.000Z

Sma hluti af NZ ferdasogunni...en nu sitjum vid a netkaffihusi og bidum eftir ad fara i 18 tima rutuferd langleidis til Cairns....en vid vorum ad ljuka vid ad panta snekkjuferdina -tar sem vid aetlum ad eyda helginni:)
Nýja Sjáland hefur svo sannarlega komið okkur á óvart á margan hátt en fyrst of fremst veðurfarslega séð. Hér er nefninlega KALT!. OK. það er kannski ekki -5 eins og heima eða eitthvað en þegar maður er með fleiri hlýraboli, kjóla og bikini í töskunum en fleece og föðurland, þá er kannski ekki nema vona að við Guðrún þjáumst af krónískum hrolli. Tessi finu fleece-teppin okkar eru heldur ekki að virka sem skyldi enda meira lagt upp úr brjálaðri litasamsetningu en hitaeinangrun í hönnuninni. Hitinn er samt búinn að vera á bilinu 9-15 en spáin segir að það séu sólardagar í nánd. Við bíðum spenntar með sólgleraugun á nefinu útmakaðar í sólarvörn!
Suðueryjan er samt falleg og stórbrotið landslagið er vel þess virði að sjá. Hér eru fjöllin há og stórfengleg og gróðri vaxin frá jörðu til himins. Landslagið er mjög ólíkt norðureyjunni en hér eru jöklar og djúpir firðir og búa færri á suðureyjunni en þeirri nyðri og Maoriar eru fáséðir en þeir búa aðallega á norðureyjunni. Það rignir líka meira hér á suðureyjunni að því er virðist en það hefur nefnilega rignt nokkuð á okkur. Við þurftum m.a. að hætta við ferð okkar til Abel Tasman þjóðgarðsins sökum veðurs en það var stormur og þrumuveður í aðsigi þegar við ætluðum að fara þangað.
Við ákváðum því að taka því rólega og slappa af í Nelson og fórum á kaffihús, í bíó og skoðuðum okkur um. Á laugardagskvöldið var stefnan tekin á djammið en við fórum fyrst út að borða og svo á e-n rólegan pöbb þar sem tveir "gaurar" voru að spila. Við fórum svo á "The Rock" sem er víst vinsælasti skemmtistaðurinn í Nelson. Eins og nafnið gefur til kynna voru rokklög meginuppistaðan í tónlistarvalinu á staðnum en þarna voru líka spiluð alls konar lög. Áhangendur þessa staðs voru allt frá grænum og forvitnum túristum upp í útjaskaðar kellingar, sveitta sveitakarla, stráka með spangir og svo aragrúi af 16 ára unglingum...já og svo við! Gaurarnir á Nýja Sjálandi búa líklega ekki í Nelson...þeir allavega stunda ekki The Rock en reyndar lenti Guðrún á sjens með einum eldheitum úr sveitinni, meira að segja Joey úr friends look-a-like!!
Frá Nelson keyrðum við beint til Panakaiki til að sækja Elsu en hún ætlar að koma með okkur áfram um suðureyjuna. Panakaiki var í sjálfu sér ekki stórmerkilegt stopp fyrir utan að á eina veitngastaðnum á tjaldstæðinu var heimskort þar sem fólk átti að merkja inn hvaðan það væri og viti menn, þar var ein teiknibóla í Austur-Skaftafellssýslu og gott ef það var ekki bara á HALA í Suðursveit?! Berglind, þú spyrð kannski bróður þinn við tækifæri hvort hann hafi eitt sinn átt leið um Panakaiki á suðureyju NZ!
Við keyrðum svo beint til Fox glacier sem er einn af þekktari jöklum hér á suðureyjunni. Við gistum í bænum yfir nóttina en daginn eftir ætluðum við að labba um- en hættum við það vegna veðurs (rigning...surprise, surprise). Við fórum samt í stutta göngu upp að Fox glacier til að skoða þennan merka jökul sem er um 30 km2. Eftir smá jöklaskoðun keyrðum við til Queenstown þar sem stelpurnar fóru í fimm tíma fjallgöngu en við Guðrún ákváðum frekar að fara í fimm tíma búða-búðagöngu...alveg róleg samt...engar stórfjárhæðir þar...frekar svona minjagripir ; ) Queenstown er vinsæll ferðamannastaður en þarna er hægt að stunda alls konar jaðaríþróttir eins og teygjustökk, svifflug, fallhlífastökk og guð má vita hvað. Þarna er líka hægt að fara í river rafting og ef veðrið verður gott þá munum við líklega fara og rafta smá -kemur í ljós á morgun.
Eftir Queenstown héldum við Te Anau sem er enn minni bær en Queenstown en einnig vinsæll ferðamannastaður áður ef fólk fer til Fjordland þjóðgarsins sem er einn af vinsælustu ferðamannastöðum NZ. Í morgun keyrðum við til Milford sound sem er í þjóðgarðinum og fórum í siglingu um fjörðinn en Fjördland þjóðgarðurinn er að mestu firðir og fjallendi. Því miður var nokkur þoka og smá rigning en það er víst algengt þarna í firðinum svo við vorum bara heppnar með það veður sem við fengum en sól er víst fátítt fyrirbæri þarna um slóðir. Á morgun er svo stefnan tekin á Queenstown enn á ný og þá er planið að kynna sér næturlífið og jafnvel fara í rafting eða gönguferðir. Annars erum við búnar að læra af reynslunni með of mikil plön, það rignir víst líka á Nýja Sjálandi og ferðamennirnir fá ekki alltaf sól og blíðu frekar en á Íslandi.

Brisbane

2004-11-24T07:36:00.000Z

Ok ok....vid erum kannski ekki alveg ad standa okkur i blogginu! Vid eigum langa ferdasogu fra NZ i tolvunni minni en malid er ad netkaffihusin hafa sum hver ekki diskettudrif...tad er ekki ad ganga upp fyrir okkur af fara a tradlaus netsvaedi heldur tar sem tolvugerpid mitt er i molum :( Ef einhver veit um hagstaett tolvukaupalan sem gildir i utlondum ma sa hinn sami lata mig vita sem fyrst!!

Vid erum nuna i Brisbane en vid lentum i morgun. A naestu dogum munum vid ferdast upp til Cairns med vidkomu a Whitsunday Islands tar sem planid er ad flatamaga i solinni a snekkju i trja daga. Vid vonum ad tad verdi sol en kroniskur kuldahrollur hefur had okkur smavegis eftir NZ... en vid erum allar ad koma til.
Kiktum adeins i budir i Brisbane i dag...Gudrun tapadi ser i budunum og vildi kaupa allan heiminn en "slapp med" ad eyda 20. kalli i snyrtivorur og toskur. Eg keypti hins vegar geggjada graena sko...mig vantadi sko jolasko! Eftir langa baejarferd er mikill trystingur a okkur ad maeta a buningaball a bakpokahotelinu...managerinn a hostelinu-einn saetasti strakur sem vid hofum sed i margar vikur- vill olmur fa okkur uppstriladar i buningum. Vid verdum godar sem svefngenglar eda Zombies. Vid svafum nefninlega a flugvellinum i Christchurch i nott! En hvad sem ollu slefi a flugvollum lidur...ta hofum vid tad mjog gott eins og venjulega og nu er stefnan tekin a ad sleikja solina og na ser i sma brunku...í stíl vid allt fína dótid okkar!

Brisbane er fin borg en vid aetlum ad stoppa lengur i bakaleidinni en vid fljugum til Fiji fra Brisbane...hvenaer er ekki vist...tad veltur allt a verslunarferdunum!

Knus&Kram fra Koalabjornunum i Brisbane...ja og okkur lika ;)

Blogg o.fl

2004-11-23T04:49:00.000Z

Nu erum vid komnar til Christchurch og munum fljuga til Brisbane i nott. Ta munum vid setja inn blogg fra sidustu dogum. Tad vill nefninlega svo oheppilega til ad internetkaffihusin her eru ekki i haesta gaedaflokki...en verdid midast vid tad.

Bless i bili!

Ymsar uppakomur a Nyja Sjalandi

2004-11-14T01:44:00.000Z

Það er vægast sagt mikið búið að gerast síðustu daga hjá okkur svo ekki sé talað um ófyrirsjánlega atburði sem við munum aldrei gleyma. Guðrún hefur ákveðið að taka til baka fyrri fullyrðingar um aksturshæfni sína...en hún keyrir ekki eins og innfæddur heldur BETUR!! Við höfum kynnst aksturslagi Nýsjálendinga, ekki bara með eigin augum heldur hefur líka reynt á það meira en við höfðum ímyndað okkur- en meira um það hér á eftir.

Norðureyjan
Við komum til Auckland og ákváðum fljótlega að leigja okkur bílaleigubíl því það kom betur út fyrir okkur en að hlunkast í rútu þessa fjóra daga sem við höfðum til að ferðast um norðureyju NZ. Við brunuðum í sól og síðar sólsetri norður til Kerikeri, nálægt Bay of Islands sem er flói sem er annálaður fyrir hvítar og fallegar strendur og því mikill ferðamannastaður. Alla leiðina norður eftir áttum við varla orð yfir náttúru norðureyjunnar en sveitirnar eru grænar og grösugar og það er endalaust af kúm og rollum hvert sem litið er, jafnvel nálægt þorpum. Okkur fannst við alltaf vera ad keyra inn í málverk. Við gistum í bændagistingu hjá Svía sem er búinn að búa í NZ í mörg ár. Því miður svaf Guðrún lítið þá nóttina en alter ego-ið hennar, Spider detective, var á vakt þessa nótt. Við vöknuðum svo um átta um morguninn daginn eftir með mandarínur í farangrinum frá Svíanum, sem leist engan vegin á akstursplön okkar sem innihélt fleiri hundruð kílómetra daglega. Við stoppuðum fyrst við Bay of Islands til að borða morgunmat og keyrðum svo suður eftir með fram ströndinni og inn á milli grænna hóla og grónna sveita. Stefnan var tekin á Rotorua en bærinn er annálaður fyrir hveri og mikla hveravirkni sem og marga Maori íbúa. Við gistum þar um nóttina í herbergi ásamt þremur Nýsjálendingum, einni konu og tveimur stelpum, ekki alveg það sem við áttum von á á bakpokagistiheimili. Nýsjálendingarnir voru saman í skólaferð og voru að kynna sér ferðastarfsemina en stelpurnar tvær voru í e-u túristanámi. Við fórum með þeim út að borða kvöldið sem við komum og við skiptumst á fróðleik um Nýja Sjáland og Ísland...komumst að ýmsu það kvöldið.
Daginn eftir fórum við til Hell´s gate sem er hverasvæði og það sem kom okkur mest á óvart þar voru líklega villtu páfuglarnir sem vöppuðu þarna um í sínu mesta sakleysi og alveg óhræddir við okkur túristana. Frá Hell´s gate var ferðinni heitið áfram til Whakakhawakhawa eða eitthvað álíka....en það er frekar erfitt að muna öll maorisku bæjar og staðarheitin! Whakakhawakhawa er maoria bær í Rotorua en þar búa um 70 Maoriar á hverasvæði og eru með leiðsögn um svæðið fyrir ferðamenn. Við fórum í einn slíkan túr um svæðið sem var mjög fræðandi og áhugaverður en Maoriar þarna um slóðir nýta hverina til að hita húsin sín, elda í nokkurs konar gufu kössum, eða Maori microwave eins og gædinn okkar kallaði þetta. Maoirar nýta einnig heita vatnið fyrir heita potta eins og Íslendingar...merkilegt nokk! Að lokinni Maoria heimsókn fórum við til Acrodome sem er svona rollu-kúa-túrista sjóv en þarna fórum við á fræðslusýningu um 15 ólík rollukyn sem eru ræktuð hér á Nýja Sjálandi. Þetta hljómar rosalega óspennandi kannski fyrir sum ykkar en þetta reyndist vera hin besta skemmtun en vöðvastæltur sveitagaur í hlýrabol stjórnaði sýningunni og rúði eina rollu fyrir okkur á mettíma en rollurnar í NZ eru allt öðruvísi en heima - rollurnar hér eru með eflaust tíu sinnum þykkari ull og mjög undarlegar í útliti miðað við það sem maður er vanur að heiman. Hann fræddi okkur einnig um muninn á rollunum, reyndar verð ég að segja að trú mín á gáfnarfari sauðfénaðs jókst til muna en hrútarnir vissu nákvæmlega á hvaða bás þeir ættu að fara. Kannski ekki skrítið miðað við að sýningarnar hafa staðið yfir í nokkur ár og það eru nokkrar á dag. Það var auk þess heilmikið show að fylgjast með áhorfendum á sýningunni sem margir hverjir hafa eflaust aldrei snert dýr áður, hvað þá mjólkað en það var mjög fyndið að sjá eina kellu frá Kóreu bretta upp ermarnar og ,,mjólka‘‘ einn spena í skærri birtu ljósmyndaflassa áhorfenda sem voru flestir frá Kóreu. Eftir annamikinn dag tókum við því rólega og fórum snemma að sofa enda var mikil keyrsla fyrir höndum daginn eftir.

10.nóvember...dagurinn sem aldrei gleymist!
Við vöknuðum snemma þennan dag enda var ætlunin að bruna niður til Wellington sem er höfuðborg NZ og staðsett syðst á norðureyjunni. Við vorum komnar út um kl. 9 og vorum á leiðinni út úr bænum og búnar að keyra í um 5 mínútur þegar bíll birtist allt í einu hægra megin við okkur (það er vinstri umferð í NZ) og þrusaðist í hliðina á bílnum. Við semsagt lentum í ÁREKSTRI en til að hafa allt á hreinu áður en þið lesið áfram þá erum við ómeiddar og við vorum í 200% rétti og þurfum ekki að borga krónu fyrir tjónið. Við fórum strax út úr bílnum og mín fyrsta hugsun var ,,hvert fór konan sem keyrði okkur‘‘ en það er algent að fólk sé ekki tryggt hér í NZ og því kemur fyrir að fólk flýr af vettvangi þegar árekstrar verða. Konan hafði þrusast yfir gatnamótin á hliðargötunni en hún var vitanlega í algeru sjokki-rauk til Guðrúnar og athugaði hvort hún væri á lífi (því hún þrusaðist inn í hliðina þar sem Guðrún sat). Við héldum ró okkar enda í algerum rétti þar sem við vorum bara að keyra beint eftir aðalgötunni á 45 km hraða. Það var strax hringt á lögguna fyrir okkur því bíllinn var ekki ökuhæfur en hann snérist 180 gráður í árekstrinum, grindin beyglaðist, Guðrún gat ekki opnað hurðina og afturdekkið mín megin affelgaðist og var í algerum tætlum. Það var hálfger synd að bíllinn var þetta tjónaður en hann var alveg glænýr og hafði aðeins verið keyrður 20 km þegar við fengum hann. Löggan kom svo og tók skýrslu en þeir voru mjög almennilegir og þetta gekk allt fljótt og örugglega fyrir sig. Löggan sagði okkur svo að konan sem klessti á okkur væri ekki með bílpróf og hefði verið tekin áður fyrir umferðalagabrot og margbúið að ítreka við hana að hún mætti ekki keyra. Við vorum að reyna að finna út úr því hvernig þetta gat gerst og okkar niðurstaða er sú að hún hafi í raun verið að keyra á móti umferð, tekið eftir því og beygt þvert í veg fyrir okkur, en ekki verið að keyra úr gagnstæðri átt líkt og hún vildi meina. Hún var reyndar sjokkeruð og því ekki skrítið að hún hafi ekki hugsað skýrt. Hún sagði að karlinn hennar myndi drepa sig þegar hann kæmist að þessu...kannski ekki heldur skrítið þar sem hún var bílprófslaus og ótryggð...ekki það gáfulegasta sem maður gerir. Við fengum svo far með togbílnum á e-ð verkstæði þar sem við fengum heldur betur góðar móttökur. Það var útséð með það að við þyrftum að bíða eftir nýjum bílaleigubíl í fjóra tíma. Einn karlinn fékk konuna sína til að keyra okkur niður í bæ, reyndar fórum við ekki alveg niður í miðbæ, frekar svona ,,Skútuvoginn‘‘ þar sem við kynntum okkur Húsasmiðju, Gripið og greitt og Blómaland Nýja Sjálands. Þarna reyndist einnig vera skórmarkaður og vitanlega þurftum við e-r skaðabætur eftir áreksturinn svo við fórum þaðan út með sitthvort skóparið, Guðrún með rússkinnsstígvél og ég með háhælaða gullskó (já...annað par, maður á aldrei of lítið af gullskóm!). Við vorum svo pikkaðar upp frá Skútuvoginum og keyrt aftur í togfyrirtækið. Þar fengum við svo menningarfræðslu um uppruna Maoria en einn starfsmaðurinn var háttsettur Maori sem bíður þess að verða gerður höfðingi yfir sinni ætt. Nýi bíllinn kom svo að lokum og við héldum af stað til Wellington reynslunni ríkari bæði aksturslega séð og einnig menningarfræðslulega séð. Við komum svo til Wellington um átta um kvöldið en þurftum að bíða til hálf eitt til að geta bókað okkur í ferjuna sem fer til Picton á suðureyjunni. Við fengum far með e-m starfsmanni á bakpokahóteli niður í bæ og þaðan fórum á e-n pizzustað sem virtist vera fínn í fyrstu en þegar pizzubiðin tók að lengjast og hópar af 16 ára unglingum streymdu inn, fórum við að sýna á okkur fararsnið þó ekki fyrr en við vorum búnar að gúffa í okkur langþráðri pizzunni.
Við tókum svo ferjuna og ætluðum að reyna að sofa á leiðinni en það var ólýsanlega kalt í ferjunni og við fengum bara eitt teppi lánað og lágum saman undir því á gólfinu í fósturstellingunni til reyna að halda á okkur hita þessa þrjá tíma sem virtust vera sex. Við getum ekki sagt að það hafi verið mikið um hvíld þá nótt.

Suðureyjan
Við komum til Picton um 5 um morguninn og keyrðum strax af stað til Christchurch á austurströnd suðureyjunnar en þar ætluðum við að hitta Silvíju og Rebekku og keyra með þeim þvers og kruss um suðureyjuna. Maggi og Elsa sem búa í NZ lána okkur bíl til að ferðast á, en Elsa var með Gunsu og Rebekku í HR. Þegar við vorum búnar að skila bílaleigubílnum...dauðfegnar að losna við hann (það er einfaldlega ekki hægt að treysta NZ-fólki í umferðinni) lögðum við af stað áleiðist til Greymouth sem er smábær á vesturströnd suðureyjunnar. Maggi fór svo út á leiðinni (þar sem hann býr) og við héldum áfram. Fyrir þá sem eru stressaðir yfir frekari akstri um NZ (þar á meðal þú mamma) þá hugsa ég að við Guðrún munum ekki keyra mikið meira í þessari ferð um NZ, en Rebekka er einkar góður bílstjóri og vön vinstri umferð en eftir áreksturinn höfum við ekki mikinn áhuga á að keyra sjálfar. Guðrún sá reyndar alfarið um aksturinn enda góður ökumaður og líkaði vel allt til 10. nóv. en mér finnst yfirleitt best að vera framm-í-sætis-farþegi svo ég geti glápt úr mér augum án þess að velta umferðinni mikið fyrir mér...auk þess sem ég er einkar góð kortamanneskja og leiðsögumaður.
Við erum búnar að fjárfesta í holidaypark passa en það er svona passi sem veitir okkur afslátt á gistingu á húsbílastöðum og svoleiðis en það er mjög hagkvæmt og við erum að fá nóttina á um 600 kall...gerist varla betra. Við byrjuðum gærdaginn svo á Shantytown sem er hálfgert safn um gullgröft hér um slóðir og stelpurnar prófuðu meira að segja að leita að gulli og fengu gullflögurnar með sér heim. Hvort þær dugi í hringa tel ég ólíklegt en gull er samt gull! Á leiðinni stoppuðum við í þjóðgarði og skoðuðum ,,limestone‘‘ kletta við ströndina og svo stoppuðum við á öðrum stað þar sem mikið af sel. Um kvöldið gistum við rétt fyrir utan Westport sem er bær á vesturströnd suðureyjunnar. Það er mjög gaman að keyra um hér á NZ en þegar maður er komin út fyir borgirnar þá má segja að þetta sé allt frekar sveitó hér, ekki ólíkt því sem maður þekkir að heiman. Þrátt fyrir að íbúatalan í þorpum og bæjum hér sé nokkuð hærri en heima þá einkennast bæirnir hérna af rólegheitalífi og þvíumlíku. Það lítur þó út fyrir að í sumum bæjum sé meira fjör en annars staðar en meira að segja hér í Westport er singles-klúbbur! Við vorum að hugleiða það að skrá okkur en þar sem við erum ekki með varanlega búsetu þá er það ólíklegt að við fáum að vera með. Westport er kannski ekki vænlegur vettvangur fyrir makaleit nema maður vilji setjast að í sveitinni á Nýja Sjálandi með sveitagaur í hlýrabol sem getur rúið 300 rollur á dag. Enginn veit þó sína ævi fyrr en öll er!!!!!!!

Nyja Sjaland

2004-11-09T08:17:00.000Z

Allt of langt milli blogga...tad er bara buin ad vera svoddan rosaleg keyrsla a okkur sidustu daga. Maettum til Nyja Sjalands a hadegi sidasta sunnudag og akvadum ad leigja okkur bil og keyra um nordur eyjuna a 4 dogum-sem er alveg ad takast og vel tess virdi. Tok sma tima ad venjast tvi ad keyra vinstra megin-en held eg se nu alveg ad verda eins og infaedd (Gudda gella)...tetta er nefnilega meira en ad segja tad...girstongin lika vinstra megin og ruduturrkurnar....Her er mjog fallegt og mjog gaman ad keyra um. Fyrstu nottina gistum vid a baendagistingu...en tar sem husid var takid konguloavefjum gat eg (Gudda gella) EKKERT sofid. Nu erum vid hins vegar i Rotorua a tessu fina gistiheimili med 3 nysjalenskum stelpum og akvadum tvi ad gista her i 2 naetur....naestu nott munum vid svo eyda i ferju milli nordur og sudur eyjunnar....alltaf ad spara (akvadum ad taka ferjuna um nott.....en tad er sparnadur upp a 40 NZ dollara). Her i Rotorua erum vid bunar ad fara ad Hell's Gate...en tad er hverasvaedi her rett hja, skoda Maratorp og hvernig teir lifa og endudum svo daginn a ad fara a landbunadarsyningu...tar saum vid alls kyns rollur...orugglega ein 20 kyn og beljur, pony hesta og fleira....mjog ahugavert fyrir dyraaddaendur!!
A morgun turfum vid svo ad vakna snemma til tess ad bruna af stad ti Wellington.....
meira verdur tad ekki ad sinni ...vonandi naum vid ad skrifa meira naest.

Sydney

2004-11-09T07:48:00.000Z

Her kemur sma blogg um Sydney en vegna taeknilegra ordugleika gatum vid ekki hent tessu inn a bloggid fyrr. Tetta er tvi midur nokkud gamalt en vid vildum ekki sleppa tessu. So here goes...

Mættar til Sydney-sem er ein af skemmtilegustu borgum sem við höfum komið til....slagar hátt í Kaupmannahöfn. Flugið var mjög gott og fljótt að líða og ekki skemmdi fyrir hvað einn flugþjónninn var myndarlegur...svoldið samkynhneigður en samt með því skásta sem við höfum séð hingað til.
Við lentum í Sydney síðasta föstudag og komum okkur fyrir hjá Cameron sem er strákur sem Brynja kynnist þegar hún var skiptinemi í CPH. Hann og kærasta hans Allie búa rétt við endann á Oxford street og erum við því í göngufæri frá miðbænum og þetta er því mjög góð staðsetning. Fyrsta daginn máttum við til með að kanna hvað búðirnar í Sydney hafa upp á að bjóða og komum við báðar heim með poka fulla af dóti....en hér er vægt til orða tekið mjög gott að versla og erfitt að halda fast í budduna:( Það sem meira er, er að hér eru pallíettur málið svo ég (Brynja) er í hálfgerðri pallíettu paradís!
Föstudagskvöldið var svo tekið rólega þar sem Allie og Cameron voru búin að bjóða okkur með sér í þrjú partý á laugardeginum ásamt því að keyra okkur í Blue Mountains og rúnta um borgina. Laugardagurinn var svo tekinn með trompi, vöknuðum 09:00-skelltum okkur í hlýraboli og þræddum öll moll í leit að byssum. Eitt partýiið um kvöldið var nefnilega Halloween costume partý og þemað var DEAD CELEBS. Við höfðum náttúrulega engan búning en ákváðum að gera okkar besta til að vera Marlyn Monroe (Brynja) og Bonnie (Guðrún) as in Bonnie and Clyde og vantaði mig því sárlega byssu. Eftir að hafa loksins fundið byssu sem er ansi erfitt eftir 11.september var stefnan tekin á Blue Mountains. Blue Mountains er þjóðgarður sem er einn af vinsælli ferðamannastöðum í nágrenni Sydney en þar er að sjá háa klettaveggi og mikil gil. Þar var þó stutt stopp í þetta sinn og eftir Blue Mountains komum við við hjá foreldrum Allie en hún þurfti að ná í aukadót fyrir búninginn sinn. Því næst fórum við í grillpartý hjá vinum Cameron og Allie og þar var veglega tekið á móti okkur og skemmst frá því að segja að við átum yfir okkur og drukkum einnig veglega af ástralska gæðavíninu sem við vorum með.
Dagurinn var þétt planaður svo þegar við komum heim hentumst við í sturtu og græjuðum okkur fyrir búningapartýið, Guðrún sem Bonnie, ég sem Marilyn Monroe (eða öllu heldur þekkt íslensk persóna, en hárgreiðslan misheppnaðist hálfpartinn svo ég var ekki sérlega trúanleg sem MM.) Allie var klædd sem Audrey Hepburn og Cameron sem Don Bradman, þjóðþekktur krikketspilari í Ástralíu. Áður en við fórum í búningapartýið komum við við í kveðjupartý hjá vinkonu Cameron og svo tættum við af stað í búningapartýið þar sem einnig var að finna Fridu Kalo, Che Guevera, Marilyn Monroe ásamt fjölmörgum öðrum "látnum" þekktum einstaklingum.
Sunnudagurinn var frátekinn fyrir rólegheit og tjill en við fórum niður á BONDI strönd. Helmingnum af Sydney íbúum virtist hafa fengið sömu hugmynd og við en það var hálfgerð umferðarteppa á leiðinni til Bondi enda einkar fallegur og sólríkur dagur. Við fórum á rosa fínt kaffihús og röltum um ströndina og nágrennið. Bondi er virkilega spennandi staður til að búa á, hellingur af flottum kaffihúsum, ströndin er falleg og útsýnið sömuleiðis...og ekki skemmir fyrir að þetta virðist vera svaka vinsælt "hang-out" meðal gauranna. Það var gaman að sjá að allir ófríðu Ástralarnir sem við sáum á Bali virðast ekki búa í Sydney-þvert á móti eru gaurarnir hér í borg. Ég (Brynja) fékk þá snilldarhugmynd að skrifa mastersritgerðina mína hér í Sydney og búa hér í nokkra mánuði. Guðrúnu leist vel á þá hugmynd enda fáir staðir eins freistandi til búsetu og Sydney.
Í dag röltum við svo um borgina og sáum óperuhúsið og höfnina. Við sóttum svo myndirnar okkar, keyptum símakort og stússuðumst aðeins. Við erum enn að reyna að græja myndir og svoleiðis fyrir bloggið okkar, en málið er að við verðum eiginlega að finna kaffihús með þráðlausri nettengingu til að græja það, þar sem flestar myndir eru geymdar í tölvunni. Vonandi finnum við út úr því fljótlega svo við getum sýnt ykkur allar sólarmyndirnar :)
Jæja, eins og Guðrún sagði, þá keyptum við farmiða aðra leiðina til Nýja Sjálands, nánar tiltekið stærstu borgar landsins, Auckland. Þangað förum við á sunnudagsmorgun og munum svo ferðast þaðan til suðureyju NZ þar sem við förum í road trip með vinkonum Guðrúnar. Semsagt spennandi dagar framundan...ja eða öllu heldur mánuðir.
2.nóvember er stór dagur í Ástralíu en þá eru Melbourne cup veðreiðarnar. Melbourne cup eru landsþekkt veðreiðakeppni en þrátt fyrir að stærsta keppnin sé í Melbourne, þá eru minni veðreiðar um allt land. Í Victoria, þar sem Melbourne er, er dagurinn opinber frídagur en í öðrum fylkjum líkt og hér í Sydney, þá er algengt að fyrirtæki gefi starfsfólki sínu frí eftir hádegi til að fara á veðreiðarnar eða fylgjast með í sjónvarpinu. Þetta er sem sagt mjög stór dagur og okkur skilst að það sé algjör skyldumæting á þennan viðburð. Það er hefð fyrir því að dressa sig upp með stæl og mjög algengt er að konurnar fari í kjólum með hatta og sólgleraugu á veðreiðarnar. Að því tilefni kíktum við í aðeins fleiri búðir og keypti ég (Guðrún) mér pallíettublóm í hárið og fallegt glingur til að falla betur inn í hópinn!! Við létum það þó kyrrt liggja að kaupa alvöru ,,veðreiðahatta‘‘ enda kannski ekki mikil not fyrir þá á bakpokaferðalagi. Við vorum komin á svæðið um 11:00 og það var mikil stemming. Það var glampandi sól og svolítil hitastækja en það hafði rignt hressilega um nóttina og reyndar var búið að spá rigningu og þrumuveðri um daginn. Við vorum nokkur saman, en vinir Allie og Cameron mætti líka svo þetta var nokkuð stór hópur. Aðalveðreiðarnar voru svo um þrjú leytið en þær voru sýndar beint frá Melbourne. Cameron veðjaði á sigurmerina og það færði honum 84 dollara eða um 4200 kall. Þegar veðreiðarnar voru nýafstaðnar fór að rigna og fólk hljóp í skjól til að forða dýrum kjólum, höttum og jakkafötum frá afskræmingu. Það var svolítið fyndið að sjá hálfkenndar kampavínskellingar staulast um í rigningunni að reyna að finna skjól...ekki sjón sem maður sér á hverjum degi. Eftir veðreiðarnar fórum við svo á breskan bar þar sem systir hans Cameron vinnur og fengum okkur meira kampavín. Þaðan fórum við svo heim enda orðin frekar þreytt eftir átta tíma veðreiðadag/djamm.
Annars er restin af vikunni aðallega búin að fara í göngutúra um borgina og liggja á strönd með góðar bækur....eða ferðalagabæklinga.
Rebekka, vinkona Guðrúnar kemur til Sydney í dag og stefnan er tekin á smá djamm í kvöld. Morgundagurinn fer svo væntanlega í smá þreytu og þ...ku en svo þurfum við einnig að pakka dótinu okkar saman en aðfaranótt sunnudags förum við út á flugvöll áleiðis til Auckland á norðureyju Nýja Sjálands. Við munum sem sagt blogga frá Nýja Sjálandi næst en þangað til segjum við -hafið það gott og góða helgi :)

SIMANUMER!!!

2004-11-01T05:08:00.000Z

Gleymdi.....erum komnar med astrolsk simanumer...svona ef einhver vill bjalla i okkur...

Gudrun-+ 61 424581327
Brynja- + 61 424581328

Mikid vaeri nu gaman ef einhver myndi hringja.....munid tho timamismuninn:) Tad eru 11 timar og vid erum a undan.

Komnar til Sydney

2004-11-01T04:55:00.000Z

Erum i Sydney og finnst okkur thad FRABAER borg....bunar ad vera a fullu sidan vid komum a fostudaginn en thvi midur vard tolvan batteryslaus thegar vid vorum ad skrifa bloggid tannig ad utlistingin a gjordum okkar kemur ekki fyrr en a morgun....en i dag erum vid bunar ad ganga nidur Oxford street ad operuhusinu og hofninni og aetlum ad stoppa vid a Statravel og tekka med far til Nyja Sjalands en thangad aetlum vid a sunnudaginn naesta.

bless i bili!

Bali blogg 2

2004-10-25T13:56:00.000Z

Það hefur liðið lengri tími á milli blogga en til stóð, en það verður að segjast að internetið hér á Bali er á snigils hraða og það er því vænlegri kostur að blogga sjaldnar og meira í einu. Við ætlum okkur þó að bæta úr þessu í Ástralíu. Við höfum gert ýmislegt síðustu daga og hér er nánari útlisting á því.

Ferðin til Lovina
Við fórum í ferð til norður Bali sem Kilroy agent-inn mældi sérlega með enda margt fallegt að sjá í þessari ferð. Við lögðum af stað snemma á fimmtudagsmorgun og stoppuðum fyrst í e-u hofi og skoluðum okkur upp úr heilögu vatni og fengum blessun frá munkunum. Batnandi fólki er best að lifa enda hugsðum við með okkur að svæðanuddarinn í Singapore yrði nú ánægður hefði hann séð til okkar. Eftir þetta hof fórum við í Monkey Forest en þar búa um 500 apar sem njóta mikilla vinsælda meðal ferðamanna. Þar sáum við eina tegund apa á öllum aldursskeiðum sem reyndust vera hinar mestu dúllur, meira að segja sá sem notaði öxlina á mér (Brynju) sem stökkpall áfram til vina sinna. Eftir þetta fórum við í annað hof en þar sem gædinn okkar reyndist með öllu mállaus á ensku vitum við voða lítið hvað var merkilegt við það. Við stoppuðum einning við tvíburafossa þar sem við fengum að puða svolítið og svitna enda mikill hiti. Síðan brunuðum við til Lovina, borgar í norður Bali, þar sem við gistum. Á hótelinu hittum við svo tvær norskar stelpur sem urðu okkur samferða til Kuta daginn eftir. Á heimleiðinni stoppaði gædinn bara eftir hentugleika og sleppti út nokkrum stoppum sem okkur hafði verið lofað. Annars var þessi ferð ágæt, mikið að sjá og gaman að hafa komið upp í fjöllin og séð hvernig fólkið býr þar. Hún hefði þó verið mun áhugaverðari ef gædinn hefði talað ensku, en það lítur út fyrir að við þurfum að “GOOGLE-A” alla staðina sem við stoppuðum á til fá frekari upplýsingar. Ekki alveg það sem við gerðum ráð fyrir þegar við borguðum ferðina.
Norsku stelpurnar höfðu frá ýmsu að segja enda búnar að ferðast í sjö vikur um Tæland, Malasíu og Singapore áður en þær komu til Bali. Þær gistu fyrst á hótelinu okkar hér í Kuta og urðu fyrir þeirri óskemmtilegu lífsreynslu að stelpa frá Malasíu drukknaði í sundlauginni eina nóttina og þær voru viðstaddar og urðu vitni að aðgerðaleysi innfæddra. Vörðurinn á hótelinu gekk í rólegheitum að lauginni þar sem Ástralir, sem einnig gistu á hótelinu, voru að reyna að lífga stelpuna við. Það bar ekki árangur, sjúkrabílinn kom alltof seint og sjúkraliðarnir virtust ekki vita hvað ætti að gera. Stelpunum var vitanlega brugðið við þetta allt saman og fluttu sig strax á annað hótel.

Helgin
Við komum tilbaka úr ferðinni á föstudeginum og fórum út um kvöldið, fyrst á mexikanskan veitingastað og svo fórum við á djammið eftir að hafa sötrað örlítið á hótelherberginu hjá norsku stelpunum. Staðurinn sem við fórum á spilaði bara rapp lög og inn á milli komu eitt og eitt lag sem hægt var að dansa við. Við létum það þó ekki á okkur fá og dönsuðum við nokkur lög en þess á milli kældum við okkur niður. Ég (Brynja) fann mér balineskt eiginmannsefni að ég hélt, eða allt þar til hann fór úr hlýrabolnum (vegna hita, hann var ekki strippari) og fór að gera sér dælt við sauðdrukkna sænskar stelpur í efnislitlum fötum. Þar fyrir utan dansaði hann eins og ítalskur gigalo sem er verulega “cheesy”!
Á laugardagskvöldinu var svo ætlunin að fara út á lífið en við enduðum á kojunni upp á herbergi hjá okkur Guðrúnu enda vorum við allar of þreyttar til að fara út. Í gær vorum við búnar að ákveða að taka daginn rólega og fara í langþráð SPA. Við völdum tveggja tíma Spa pakka sem innihélt nudd og body scrub svo það var dekrað við okkur í dágóðan tíma. Annars mælum við ekki sérlega með því að sólbrunnið fólk fari í body scrub að fenginni reynslu.
Um kvöldið fórum við út á stað sem heitir Nero, en staðurinn er verulega flottur og nútímalegur. Maturinn var mjög góður og á góðu verði og kokteilarnir líka- sem skemmir ekki fyrir. Tónlistin var einnig góð, en DJ-inn á staðnum er búinn að sjóða saman tíu “lounge” diska sem eru einkennandi fyrir staðinn. Þegar við spurðum út í tónlistina bauðst Dj-inn til að spila nokkra aðra diska fyrir okkur sem hann gerði. Við fengum mjög góða þjónustu eða líkt og við værum prinsessur en manager-inn gaf okkur drykk og DJ-inn spilaði eftir okkar behag. Við erum staðráðnar í að fara á Nero aftur á þriðjudaginn, en ég (Brynja) get ekki hætt að hugsa um sverðfiskinn sem Guðrún fékk sér en hann var sjúklega góður!
Í dag voru svo rólegheit í gangi en ætlunin er að fara í dagsferð í fílagarð á morgun og fara á fílsbak. Norsku stelpurnar fara svo á miðvikudaginn til Sydney en við hittum þær kannski þar um helgina. Annars höfum við hugsað okkur að fara í annað SPA eða nudd í það minnsta áður en við yfirgefum Bali, enda sjáum við ekki fram á neitt nudd og dekur í Ástralíu. Við komum til Sydney á föstudaginn og þá er stefnan tekin á djamm á háhæluðum skóm, þá verða sko flipp-floppararnir og túristabolirnir skildir eftir heima! Annars er ég (Brynja) öll út í mjög undarlegum útbrotum, það mætti halda að ég væri með hlaupabóluna fyrir neðan hné. Það er eins gott að kínverska undrakremið sem ég var að kaupa bæti þetta sem fyrst en útbrotin passa engan vegin við gullskóna mína. Guðrún er litalega séð öll að koma til og er orðin svaka brún og sæt, meðan ég er meira svona brennd og misrauð af útbrotum og sólbruna á hinum ýmsu stigum. Tad er ekki alltaf tekid ut med saeldinni ad vera i solinni!!!

PARADIS BALI

2004-10-20T13:36:00.000Z

Bali
VIÐ ERUM Í PARADÍS!
Nú erum við búnar að vera í tvo daga á Balí og erum sammála um að þetta sé algjör paradís-reyndar para paradis...her eru nefnilega ekkert nema por. Fyrsta daginn tókum við í að skoða okkur um, röltum á ströndina þar sem önnur hver kona bauð okkur handsnyrtingu og fléttur í hárið ásamt því allir sem við mættum buðu okkur góðan daginn og óskuðu okkur velfarnaðar...það var voðalega notalegt. Á aðal verslunargötunni misstum við okkur aðeins í að versla nauðsynjavörur fyrir bakpokaferðalanga...vörur eins og sushiskálar, glasamottur og aðra hluti úr skeljum-við erum ekki alveg búnar að ákveða okkur hvernig við ætlum að koma dótinu í töskurnar...en það verður vandamál fyrir næsta miðvikudag:) Um kvöldið fórum við út að borða á ágætis veitingastað þar sem meðal máltíð kostaði líklegast ekki meira en 300 krónur íslenskar. Ég (Guðrún) fékk mérq steiktar núðlur með grænmeti og þær kostuðu um 80 krónur og Brynja fékk sér smokkfisk með hrísgrjónum og sú máltíð kostaði um 200 krónur. Verðlagið hérna hentar okkur MJÖG vel en erum samt að reyna að vera sparsamar-eigum jú langa ferð fyrir höndum.
Í gær fórum við svo í GLÆSILEGA siglingu á litla eyju hérna rétt fyrir utan Balí...við fórum með glæsiferju þangað og um borð var hljómsveit og veitingar. Við sátum samt aðallega upp á dekki og létum sólina skína á okkur meðan við horfðum á fallega útsýnið í kringum okkur. Þegar við komum á eyjuna beið okkar afdrep með sundlaug, veitingastöðum og alls konar afþreyingu og höfðu allir í siglingunni ótakmarkað aðgang að þeim. Við fórum og “snorkluðum” í skærgræna sjónum og sáum marga litskrúðuga fiska. Þetta var alveg hápunktur ferðarinnar hingað til. Siglingin endaði svo með grilli þar sem við fengum alls konar balíneskan mat í bland við alþjóðlegan. Dagurinn í dag verður svo tekin í rólegheit og sólbað þar sem við erum að fara í tveggja daga ferð norður á eyjuna og höfum okkar einkabílstjóra til að koma okkur þangað. Á ferðinni ætlum við svo að stoppa hér og þar og skoða okkur um. Semsagt rólegheit þangað til í fyrramálið.

KBH-SINGAPORE

2004-10-19T13:04:00.000Z

Jæja...loksins, loksins höfum við tíma til að greina frá ferðum okkar hingað til en við vorum að koma til Bali og sitjum núna á hótelherberginu okkar. Guðrún er búin að köngulóa-yfirfara herbergið, tölvan er í lagi og því er okkur ekki til setunnar boðið. Þar sem við höfum ekki staðið okkur sem skyldi í að blogga skiptum við þessu eftir áfangastöðum.

KBH

Eftir smá kortaflipp í fríhöfninni til að hita upp VISA kortin lentum við spenntar á Kastrup og héldum þaðan í kommúnuna þar sem Emma danska hafði áður búið en hún útvegaði okkur gistingu hjá þessum líka myndarlegu gaurunum. Þarna búa átta Danir í ekta kommúnu og stíllinn var eftir því. Við héldum fljótlega út á Moose enda þurftum við nauðsynlega að kæla okkur niður eftir svitakastið sem við fengum eftir að hafa borið farangurinn okkar upp á 6 hæð í kommúnuna. Reynir og Terry, ástralskur vinur hans, komu fljótlega á Moose og þá fór bjórinn að flæða. Terry hefur marg oft verið á Íslandi og þegar Reynir var að tala um krummaskuðið Albury í Ástralíu, var Terry fljótur að stinga ofan í hann um að Hvolsvöllur væri það al mesta krummaskuð sem hann hefði komið til um ævina. Guðrún sökk í sæti sínu og viðurkenndi búsetu sína í einu mesta krummaskuði landsins, að mati Ástralans sem sá eftir athugasemd sinni.
Eftir nokkra lítra af bjór, skriðum við svo upp í sófana -í svitakasti- um hálf 4, enda kannski ekki sniðugt að bræða úr sér strax fyrsta daginn. Á miðvikudeginum byrjuðum við daginn á leiksýningunni “Rapunzel” sem er barnaleikrit en Emma hin danska sá um hanna og sauma búningana. Það er ekki á hverjum degi sem maður fer á barnaleikrit á dönsku en Rapunzel var mjög skemmtileg og áhugaverð sýning. Restinni af deginum var síðan eytt í nokkrum búðum, heimsókn til Ingibjargar og rölt um Strikið. Um kvöldið hittum við svo Sigrúnu, Nínu, Vilhjálm, Lotte, Tue, Ulrik og Reyni en við fórum öll út að borða á Riz Raz -sem er noteabene einn besti grænmetisstaður KBH. Þaðan var svo ferðinni heitið á barinn...ekki mikill svefn þá nóttina enda þurftum við að leggja af stað út á völl um klukkan 4.

SINGAPORE
Eftir minjagripkaup í H&M, nokkra lítra af bjór og nokkurn þvæling í KBH, héldum við af stað eins og svefngenglar út á Kastrup í eitt lengsta ferðalag lífs okkar- í það minnsta hingað til- en ferðin til Singapore tók um sólarhring. Þegar við lentum í Singapore tók á móti okkur mikil hitastækja en það var um 33 stiga hiti og mikill raki sem verður líklega best líst svona: Farðu í laaaanga heita sturtu án þess að hafa baðherbergisgluggann opinn. Þegar þú ert búinn í sturtu, klæddu þig og blástu svo á þér hárið þangað til það er skraufaþurrt og það er bannað að opna hurðina eða neinn glugga. Þá líður þér eflaust álíka og okkur í Singapore. Við tókum fyrsta daginn með trukki, röltum um ChinaTown og smökkuðum mjög undarlega útgáfu af kjúkling, eða í flatkökuformi. Í China Town brugðum við okkur inn á fyrstu fótanuddstofu sem við sáum í okkar mesta sakleysi, en við ætluðum heldur betur að nostra við okkur enda mjög þreyttar í fótunum og áttum allt það besta skilið. Nuddið sem í boði var reyndist vera svæðanudd með tilheyrandi sársauka og kítli þar sem upp komst um allar okkar syndir og ólifnað. Sem dæmi ná nefna að lifrin reyndist í ólagi hjá okkur báðum, stressið einkenndi Guðrúnu og það var meira og minna allt að mér (Brynju). Því næst fórum í skemmtilega siglingu á Singapore-ánni, en þurftum að hafa okkur allar við til að halda okkur vakandi enda mjög “jet lagged” og vorum við meira og minna slefandi af þreytu, dasaðar af hitanum og kipptumst við í vöku/svefni alla siglinguna. Um kvöldið fórum við svo í Night Safari í dýragarði og gædinn í rútunni ávítaði okkur fyrir framan alla að hlusta ekki á sig en við vorum sífellt dottandi. Eftir safari-ið fórum við svo loksins að sofa enda veitti okkur ekki af enda búnar að vera vakandi í um 36 tíma.

Annan daginn í Singapore byrjuðum við á gæduðum túr um borgina þar sem ýmsum fróðleik var mokað í okkur af færibandi á misjafnlega skiljanlegri ensku. Rútan var sem betur fer ofkæld svo ferðin var hin þægilegasta. Að túrnum loknum fórum við á “aðal” shopping götuna í Singapore sem er vægast sagt himnaríki fyrir þá sem þjást af kaupæði en þar sem það á ekki við okkur kynntum við okkur ekki nein mall fyrir utan eitt, þar sem ætlunin var að kynna sér Apple aukadót. Það er skemmst frá því að segja að Apple tölvan er komin með nýtt batterí og þráðlaust netkort svo héðan í frá bloggum við mun oftar. Guðrún ætlaði svo að versla sér eitt stykki tölvu en hún reyndist vera uppseld sem var miður þar sem nýjasta iBook kostar einungis um 84.000 í Singapore. Í mallinu smökkuðum við líka helv....gott Sushi og rústuðum litlu innfæddu gellunum algerlega í sushi bita áti. Um kvöldið fórum við í Little India eða indverska hverfið í Singapore. Þar var mikið líf og fjör en þar er Deepivali ljósahátíð í gangi um þessar mundir. Það var mjög áhugavert að rölta um hverfið og margt sem bar fyrir augum, m.a. mikið af Sari, en ég (Brynja) keypti eina þrjá svo það verður aldeilis haldið indverskt þemapartý þegar við komum heim með tilheyrandi Bollywood stemmara.
Í morgun, síðasta daginn okkar í Singapore, byrjuðum við á morgunmat. Við grínuðumst með það að Guðrún væri klædd eins og þýsk lessa, sem gerði mig (Brynju) óbeint að kærustunni hennar. Guðrún var þar að auki öll út í marblettum á fótunum eftir svæðanuddið sem hugsanlega gaf fólki þá hugmynd að ég væri Wife beater...Við erum ekki lítið búnar að hlæja af þessu í dag og höfum við nú heitið sjálfum okkur því að klæðast mun kvenlegri fötum upp frá þessu til að koma í veg fyrir allan misskilning.
Við eyddum svo ágætis tíma á flugvellinum í Singapore sem er sá flottasti sem við höfum komið til og þjónustan til fyrirmyndar. Meðan við biðum eftir fluginu spáðum við og spekuleruðum í fólkinu sem gekk framhjá og grenjuðum úr hlátri eins og verstu gelgjur. Guð blessi íslenska tungu!
Á flugvellinum á Bali biðu okkar vægast sagt móttökur. Eftir smá panikk atakk (ég hélt að ég hefði týnt miðunum og pössunum...sviti...sviti) vorum við lang síðastar að ná í töskurnar okkar en við bandið biðu okkar fimm innfæddir karlmenn sem stukku upp til handa og fóta þegar við nálguðumst, kysstu hendur okkar og leiddu okkur áfram í gegnum völlinn með farangurinn okkar á bakinu. Við vorum síðan keyrðar upp á hótel ásamt sænsku pari sem er búið að vera á ferðinni í nokkrar vikur. Spider detective Guðrún Marta var ekki lengi að koma auga á köngulóna sem skreið á handlegg bílstjórans þegar hann var að aðstoða okkur við að skrá okkur inn en sem betur fer virðist herbergið okkar vera í lagi 7-9-13
Við erum nú á leið í háttinn enda ætlum við að vakna snemma til að hoppa niður á strönd sem er hérna hinu megin við hótelveggina en okkur skilst að það verði skínandi sól á morgun og ekta sólbaðsveður. Spurning að tjekka með SPA á morgun?!

LOKSINS!

2004-10-17T09:31:00.000Z

LOKSINS hofum vid orstutta stund aflogu til a lata vita af okkur en nuna erum vid staddar a flugvellinum i Singapur a leidinni til Bali. Planid var ad koma med ferdasoguna, hingad til, a netid i dag en tad verdur ad gerast a morgun...sma taeknivandamal i gangi. Annars er allt gott ad fretta...erum bunar ad vera a fullu sidan Groa keyrdi okkur ut a flugvoll sidasta thridjudag. Allavega lofum myndum og italegri ferdasogu a naestunni!

PAKKA-DJAMMA-KVEÐJA-DJAMMA

2004-10-08T11:14:00.000Z

VÁ! Allt að gerast-síðasti dagurinn í vinnunni og LOKSINS búin að pakka og þar sem ekki gafst mikill tími til vangaveltna voru góð ráð dýr og hlammaði ég mér bara nokkrum sinnum ofan á töskuna til að geta troðið ööööööööörlitlu meira í hana. Semsagt nokkuð sátt við niðurstöðuna. Þá er aðeins eitt eftir fyrir utan að kveðja ættingja og vini en það er að djamma af sér rassg..... niðrí miðbæ Reykjavíkur og helst að gera hjúts skandal þannig að fólk hafi nú eitthvað til að tala um meðan maður er í burtu;) ......til að manns nánustu vinir gleymi manni ekki alveg jafn skjótt. Það væri svoldið súrt.
PS.4 dagar í brottför!

Farangursvangaveltur

2004-10-06T10:44:00.000Z

Jæja nú styttist óðfluga í "reisuna miklu" og í því tilefni ákvað ég að testa bloggið okkar. Í dag eru 6 dagar í brottför (en við förum næsta þriðjudag sem er 12. október) og erum við þegar byrjaðar að pakka...sem er ansi erfitt með tilliti til þess að við ætlum að vera "skvísubakpokaferðalangar" en þurfum jafnframt að taka með praktísk ferðalangaföt þar sem planið er líka að ganga fjöll og skoða okkur um.....svo þurfum við náttúrulega líka að rogast með töskurnar heimshorna á milli og því má farangurinn ekki vera of þungur-skvísur mega nefnilega ekki vera sveittar með táfýlu. Þannig að það eru í mörg horn að líta við það "einfalda verk" að pakka niður.
En jæja ætli það sé ekki best að halda áfram að vinna og sýna mínar bestu hliðar svona síðustu vikuna í vinnunni-en ég held nefnilega að fólk muni best eftir manni eins og maður var þegar maður yfirgaf svæðið!!!!